Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 4 [Arun]

വിളിച്ചു,

അപ്പോഴേയ്ക്കും നിഷ തിരിഞ്ഞ് എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടി കൊണ്ട് "Good " എന്നു പറഞ്ഞു,

ഞാൻ വീണ്ടും എന്താ സാർ വിളിച്ചത് എന്നു ചോദിച്ചു,
അപ്പോൾ കൃഷ്ണേട്ടൻ പറഞ്ഞു, നീ അവളുടെ ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് ഒന്നു താഴേയ്ക്ക് ഊരൂ......

ഞാൻ വേഗം നിഷയുടെ ചന്തിയിൽ നിന്നും ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് ഊരാനായി പിടിച്ചതും നിഷ എൻ്റെ കൈകളെ തട്ടി മാറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു,

ഈ തായോളി മോൻ ഇനി എൻ്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടു പോകരുത് എന്ന് ,

ഇത് കേട്ടതും എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും ഒരു തീക്കനൽ കത്തിയമരുന്നതു പോലെ തോന്നി,
എൻ്റെ ഉള്ളിൽ സങ്കടത്തിൻ്റെ സാഗരം ഒരു സുനാമി പോലെ ഉയർന്നു താഴാൻ തുടങ്ങി,
അതു കണ്ണിൽ കൂടി കണ്ണുനീരായി ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി,

അതു കണ്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ കൈയ്യെത്തി കൊണ്ട് എൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി,
എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ശ്യാമേ:...., വിഷമിക്കാതെ, നമുക്ക് എല്ലാത്തിനും പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം,

അതു കേട്ടതും നിഷ കലിതുള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
ഇതിന് ഒരു പരിഹാരവുമില്ലാ,
ഇവൻ കരയണം,
എന്നെ ചതിച്ചവനാ ഇവൻ,
ഇവൻ എത്ര കരഞ്ഞാലും എൻ്റെ മനസലിയില്ലാ,
കൃഷ്ണേട്ടറിയോ,
കൃഷ്ണേട്ടൻ ഇവിടെ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇവൻ്റെ മനസിൽ ഇങ്ങനെ ദുഷ്ചിന്ത തോന്നാതിരുന്നെങ്കിൽ, അല്പ സമയം മുമ്പ് എനിക്കാ സുഖം കിട്ടുമായിരുന്നോ ?,
ഞാൻ ജീവിതകാലമത്രയും, കിണറ്റിലെ തവളയെപ്പോലെ ഈ നാറിയുടെ കൂടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നോ ?,

അപ്പോൾ കുറച്ച് സമയം മുമ്പ്, കൃഷ്ണേട്ടൻ്റെ പെരും കുണ്ണ നിഷയുടെ പൂറിൽ കയറി എന്നെനിക്ക് മനസിലായിരുന്നു,
അപ്പാൾ അവൾ നല്ലതു പോലെ സുഖിച്ചിട്ടുണ്ടാവും,
അതാ അവൾക്കിത്ര അഹങ്കാരം,
കിട്ടാത്തതു കിട്ടുമ്പോൾ ഏതൊരാൾക്കും ഉണ്ടാവുന്ന അഹങ്കാരം തന്നെയാണിത്,
അതിന് അവളെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലാ,

എൻ്റെ കുഞ്ഞിക്കാ കുണ്ണ കേറിയാൽ അവൾക്ക് എന്താകാനാ, പിന്നെ ഇതെങ്ങാനം അവൾ പുറത്തു പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ടും കാര്യമില്ലാ,
അതു കൊണ്ട് അവൾ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുന്നതാ നല്ലത്,

ആ സമയം എൻ്റെ കണ്മുന്നിൽ വച്ചു തന്നെ കൃഷ്ണേട്ടൻ നിഷയുടെ ചന്തികളെ രണ്ടു കൈ കൊണ്ടും പിടിച്ചുടച്ചു,
എന്നിട്ടാ ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട് പാൻ്റിനെ കൈയെത്തും ദൂരെ