Chapter Title : കൊറോണ തകർത്ത ഗൾഫ് ജീവിതം 5 [Arun]

ഉള്ളു,

നിഷ എണിറ്റ് എൻ്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് വന്നു,
എന്നിട്ട് എൻ്റെ മൂത്ര കമ്പിയായി നിന്ന കുഞ്ഞിക്കായിൽ കൈ വീശി ഒരടി തന്നു,
ശരിക്കും അതിൽ നിന്നും ഒരല്പം മൂത്രം ചീറ്റി തെറിക്കുകയും ചെയ്തു,
വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി,

ഉടൻ നിഷ, എൻ്റെ വായിൽ ഒരടി തന്നു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,

നിന്ന് കുരയ്ക്കാതെടാ ....,

ഒന്നുകിൽ ഞാൻ പറയുന്നതനുസരിച്ച് നിനക്ക് ഇവിടെ കഴിയാം, അല്ലങ്കിൽ നീ എന്നെ കൃഷ്ണേട്ടന് കൂട്ടി കൊടുത്തടക്കം, നിൻ്റെ കുഞ്ഞി കുണ്ണയുടെ കഥയെല്ലാം നിൻ്റെ വീട്ടിലും നാട്ടിലുമെല്ലാം അറിയിച്ച ശേഷം നമുക്ക് പിരിയാം,

എന്താ വേണ്ടതെന്ന് നീ തന്നെ ആലോചിച്ച് പറയ് ?

ഈ കഥകളൊക്കെ നാട്ടിലും വീട്ടിലുമൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ലാ, തൽക്കാലം, നിഷ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നതാ നല്ലത് എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു,,

ചതിക്കല്ലേ നിഷേ....., നീ പറയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ അനുസരിച്ചോളാം,

പറഞ്ഞു തീർന്നതും എൻ്റെ കവിളിൽ അടിച്ചു കൊണ്ട് നിഷ പറഞ്ഞു,
ഗുഡ് ബോയ്,

എന്നിട്ടെൻ്റ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു,

ലോക്ക് ഡൗൺ കഴിയും വരെ ഈ വീട്ടിലെ ജോലി മുഴുവൻ നീ ചെയ്യണം, എന്താ ?

ഞാൻ OK എന്നു പറഞ്ഞു,

എന്നാൽ വേഗം പോയി മാഡത്തിന്നും, സാറിനും കടുപ്പത്തിൽ ഒരു ചായ ഇട്ടോണ്ട് വാ,

ഞാൻ ഉടൻ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോകാനായി കുനിഞ്ഞ് ഷോർട്ട്സ് എടുത്തു,

ഉടൻ നിഷ അതെൻ്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങി,
എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു,

ഈ കോവയ്ക്കാ മറയ്ക്കാൻ നിനെക്കെന്തിനാടാ ഒരു കൂട്,
അതുകൊണ്ട് ഇന്നു മുതൽ വീടിനകത്ത് നീ ഇങ്ങനെ പിറന്നപടി നടന്നാൽ മതി.

ഞാനാകെ അന്തം വിട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

അപ്പോൾ ആരേലും കേറി വന്നാലോ ?,

വരുമ്പോഴല്ലേ അപ്പോൾ നോക്കാം എന്ന് നിഷ പറഞ്ഞു,

ഇതെല്ലാം കേട്ട് കൃഷ്ണേട്ടൻ ചിരിച്ചും കൊണ്ട് ഇരുന്നതേ ഉള്ളു,

ഞാൻ പിറന്നപടി വാതിലും തുറന്ന് കിച്ചണിലേയ്ക്ക് പോയി,
അടുപ്പിൽ ചായ പാത്രം തിളപ്പിക്കാനായി വച്ചു,
കുനിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്കു തന്നെ നാണക്കേട് തോന്നി,
അയ്യേ.......,
ഇനി ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാനവരുടെ മുന്നിൽ ഉടുതുണിയില്ലാതെ ഈ കൊച്ചു കോവയ്ക്കയും തൂക്കി നടക്കണമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നാണക്കേട് തോന്നിപ്പോയി,

പക്ഷേ എന്ത് ചെയ്യാം നിഷയെ അനുസരിച്ചില്ലങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു പോകും,

അതു കൊണ്ട് തൽക്കാലം ഇങ്ങനെ പോകട്ടേ എന്ന് ഞാൻ മനസിലുറപ്പിച്ചു,

ചായയും രണ്ട്