Chapter Title : കൊട്ടിയാംപാറയിലെ മറിയക്കുട്ടി 2 [സണ്ണി ലിയോൾ]

കാരിയായി

പോ അച്ചാ കളിയാക്കാതെ .......

"അതവിടെ വെച്ചിട്ട് വരൂ ... നാൻസി

എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറയാനൊണ്ട്."

അച്ചൻ നാൻസിയെ സ്വീകരണ മുറിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.

"ചേട്ടന്റെ കാര്യമല്ലെ ... അച്ചാ"

നാൻസി അച്ചൻ നീക്കിയിട്ട കസേരയിലിരുന്നു.

"അതെ .. നാൻസി.... നിങ്ങളുടെ കാര്യമൊക്കെ അലോഷി പറഞ്ഞു.

ആശ കാണാൻ മിടുക്കിയാണെകിലും

പഠിക്കാൻ പുറകോട്ടാണല്ലോ ....

അപ്പോൾ അടുത്തു തന്നെ കെട്ടിക്കെണ്ടി വരില്ലേ ...അതാണ് ചെറിയൊരു സഹായം എന്ന രീതിയിൽ ഈ ജോലി തന്നത്.."

"വളരെ ഉപകാരം...അച്ചാ ... എന്നാലും

പക്ഷെ .......:"

"നാൻസിക്ക് ചെറിയ താത്പര്യക്കുറവ് ഒക്കെ ഉണ്ടെന്ന് അലോഷി പറഞ്ഞു..

കാര്യം നാൻസിയെപ്പോലെ തന്നെ

സുന്ദരി ആയതു കൊണ്ട് ആശയ്ക്ക്

ചെറുക്കനെ പെട്ടന്ന് കിട്ടും ..എന്നാലും കാശിന് കാശ് തന്നെ വേണ്ടേ"

"ശരിയാ അച്ചാ . അവക്ക് എന്റെ രൂപവും ബുദ്ധിയും തന്നാ... അതുകൊണ്ട് അവളുടെ പഠിത്തം നിർത്തിയത്. പണത്തിന്റെ കാര്യം അച്ചൻ പറഞ്ഞതു തന്നാ ശരി .... :ഇതതല്ല കാര്യം"

നാൻസി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ

മേശപ്പുറത്തെ തുറന്നു വെച്ച

ബൈബിളിലേക്ക് നോക്കി

അവിടെ സോളമന്റെ ഉത്തമഗീതം പേജകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു.

"പ്രിയേ നിന്റെ സ്തനങ്ങൾ ഇരട്ട പെറ്റ

മാൻ കുട്ടികളെപ്പോലെ ആണ്

നിൻറെ നാഭി ............."

ചെറിയ നാണത്തോടെ നാൻസി അതിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.

"പിന്നെ എന്നാ നാൻസി.. സ്വകാര്യമായ

വല്ല പ്രശ്നവും ആണോ.."

അച്ചൻ അറിയാത്ത പോലെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് കൈ നീട്ടി നാൻസിയുടെ വിരലു കളിൽ മൃദുവായി തൊട്ടു.

"ഹു....... ക്ളിംഗ്" നാൻസിയുടെ ഞരമ്പിലൂടെ മിന്നലുകൾ പാഞ്ഞു.

"ഹാ ...എന്ത് മൃദുലത.! ജോബിനച്ചൻ അറിയാതെ നാൻസിയുടെ പുറം കൈയിൽ തഴുകിപ്പോയി.

ദൈവമേ ! അച്ചനെക്കുറിച്ചു കേട്ടതൊക്കെ ശരിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. നാൻസി ചെറുതായി വിറച്ചെങ്കിലും അച്ചന്റെ

സുന്ദരനോട്ടവും ഉത്തമ ഗീതത്തിലെ വരികളും കണ്ട് അവൾക്ക് കൈ വലിക്കാ നും തോന്നിയില്ല.

"അതെ അച്ചാ.... ചെറിയൊരു ദാമ്പത്യ പ്രശ്നം തന്നെയാ... പക്ഷെ അച്ചനോടെങ്ങനെ ... പറയും ഞാൻ"

"നാൻസി എന്തിനാ നാണിക്കുന്നത് ....

എന്തു പ്രശ്നവും കേൾക്കാനല്ലേ

ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുന്നത് ...

നാൻസി ധൈര്യമായി