Chapter Title : കൊട്ടിയാംപാറയിലെ മറിയക്കുട്ടി 2 [സണ്ണി ലിയോൾ]

പറഞ്ഞോളു...

ഞാൻ വാതില് ചാരാം"

അച്ചൻ ഒരു ശ്യംഗാരച്ചിരിയോടെ എഴുനേൽക്കുന്നതിനിടെ നാൻസിയുടെ ഉള്ളം കൈയ്യിൽ ചൊറിഞ്ഞു.

കർത്താവേ അച്ചന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ എതിർക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ! ... ങ്ങാ

എന്തെങ്കിലും വരട്ടെയെന്ന് വിചാരിച്ച്

നാൻസി ധൈര്യം സംഭരിച്ചു.

“..അതച്ചാ അച്ചൻ പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു മധുരപ്പതിനേഴുകാരിയുടെ അവസ്ഥ

ഇപ്പോഴുമുണ്ട് അതുകൊണ്ട് ....”

നാൻസി അച്ചനെ നോക്കി നാണത്തോടെ ചിരിച്ച ശേഷം ഉതമഗീതത്തിലേക്ക് കണ്ണ് താഴ്ത്തി തുർന്നു....

“എനിക്ക് എല്ലാ രാത്രിയിലും ഇച്ചായൻ വേണമച്ചോ ......”

നാൻസി പറഞ്ഞാപ്പിച്ച് നാണത്തോടെ താഴോട്ട് നോക്കി ഇരുന്നു.

“ഓ.... അതിന് നാണിക്കുന്നതെന്തിനാ നാൻസി .... ആരോഗ്യമുള്ളവരുടെ ലക്ഷണം. അല്ലേ ... അത്. വെറുതെയല്ല നാൻസി ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തുടത്ത് സുന്ദരിയായി ഇരിക്കുന്നത്.”

“അപ്പോ അച്ചനെന്താ ഇപ്പോഴും ഇങ്ങനെ മിടുക്കനായിരിക്കുന്നത്.... ”

“അത് ഇതൊക്കെ വായിക്കുന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കും.”

അച്ചൻ ഉത്തമഗീതം നാൻസിയുടെ മുന്നിലേക്ക് തള്ളി വെച്ചു

“അച്ചന്റെ ഒരു കാര്യം ......!”

“ശരിക്കും എനിക്ക് എത്ര വയസ് തോന്നിക്കും നാൻസി .”

“അത് അച്ചാ ളോഹയിട്ട് കണ്ടാൽ ഒരു നാല്പത് ഇപ്പോൾ ഒരു മുപ്പത്.”

“അതാ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഉത്തമ ഗീതമൊക്കെ വായിച്ച് മനസ് പ്രണയാതുരമായിരിക്കുകയല്ലേ ഇപ്പോൾ

അതാ അങ്ങനെ .”

“മും..ശരിക്കും അച്ചന് എത്രയായി”

“നാൻസി ആദ്യം പറഞ്ഞത് തന്നെ നാല്പത് .

നാൻസി ക്ക് എത്രയായി”

“36 അച്ചോ”

“ങ്ങേ അപ്പോ കല്യാണം!”

“പതിനാറാം വയസ്സിൽ നടന്നുവച്ചോ

എനിക്ക് നല്ല വളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.

പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ... എനിക്ക്

ദാമ്പത്യസുഖത്തോടുള്ള കൊതി കൊണ്ട്

കല്യാണം കൊതിച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.”

നാൻസി നാണത്തോടെ ശബ്ദം കുറച്ചു.

“എന്നിട്ട് പ്രതീക്ഷിച്ച സുഖം അലോഷി തന്നില്ലേ നാൻസി”

“ആദ്യമൊക്കെ കിട്ടിയച്ചോ... പക്ഷെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. എനിക്ക് എന്നും ഇച്ചായൻ വേണം.അതാ എന്റെ പ്രശ്നം ..!.”

“നാൻസി അതിന് എന്തിനാ ഈ കുറ്റബോധം ... ഇതൊക്കെ ആരോഗ്യമുള്ള ആണുങ്ങളുടെയും പെണ്ണുങ്ങളുടെയും

ലക്ഷണം ആണ്, നാൻസിക്ക് ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു തരാം ഇവിടെ ആരും വരില്ലല്ലോ.”

“അച്ചാ എന്നാലും എനിക്കൊരു പേടി : അച്ചനെ കാണാൻ ആരെങ്കിലും വന്നാലോ”

നാൻസിപേടിയോടെ ജനലിലൂടെ