Chapter Title : കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് ഒരു ബസ് യാത്ര

കൈ ആകെ നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് ഷോളിനടിയിലൂടെ തനെ സാരി കൊണ്ട് തുടച്ചുന്തന്നു.

ഞാൻ കൈ എടുത്ത് മൂക്ക് ചൊറിയുന്ന പോലെ ഒന്ന് ആസ്വദിച്ച് മണപ്പിച്ചു. എന്റെ അമ്മേ. ഇനി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം, ഞാൻ കൈ കഴുകിയില്ല. എന്തിനാ കഴുകുന്നത്?

എന്റെ മനുക്കുട്ടൻ അപ്പോഴേക്കും ചെറുതായിരുന്നു. ഞാൻ പതിയെ സിപ്പൊക്കെ ഇട്ടു അറിയാതെ ഒരു കോട്ടുവായും പാസാക്കി വിനിതയെ നോക്കി. അവൾ പതിയെ എണീറ്റു വരുന്നതേയുള്ളൂ.

ദോശയൊക്കെ തിന്നശേഷം ഞാന്‍ വിരലുകള്‍ നക്കിത്തുടച്ചു. വിനിത എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഉനക്ക് ശാപ്പാട് അവളവ് പുടിച്ചിറ്ക്കാ? “ അവള്‍ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാന്‍ ചുമ്മാ തലയാട്ടി.

ഉനക്ക് തെരിയുമാ, ആത്താ സൂപ്പര്‍ ശമയല്‍, ടിഫനെല്ലാം എമ്മാ ടേസ്റ്റ് തെരിയുമാ?

ആം. എനക്ക് തെരിയും. അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി

ഉനക്ക് എപ്പടി തെരിയും? ശാപ്പിട്ടിരിക്കിയാ?

ഇല്ല.. ഉങ്കളെ പാത്താലെ തെരിയുമേ,

ഞാന്‍ ടേസ്റ്റ് ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് എങ്ങനെ പറയും.. ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ മനസ്സിനുള്ളില്‍ ചിരിച്ചു.

ഉനക്ക് തെരിയുമാ സമിയല്‍. എനക്ക് ഉണ്ടാക്കി തരുമോ. ? വിനിതക്കു പാചകം അറിയാമായിരുന്നു എന്നാലും വെറുതെ ചോദിച്ചു

ആം. ഞാന്‍ നല്ല പണ്ണുവേന്‍.. മലയളവാക്കായിരുന്നു എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആശിച്ചു.

“യൂ മേക്ക് മീ സംതിങ്ങ് ആഫ്റ്റര്‍ ഔവര്‍ മാര്യേജ്ജ്. ദാറ്റ്സ് ക്വയറ്റ് എനഫ് ഫോര്‍ മീ.‘ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നുള്ള വിവരം ഞാന്‍ പരോക്ഷമായി സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും.

ബസ് പുറപ്പെടാറായി. കണ്ടക്ക്ടാറ് വന്ന് വിവരം തന്നിട്ടു പോയി. ഞങ്ങള്‍ എല്ലാരും ബസില്‍ കേറി. ഇത്തവണ വിനിത എന്നോടു ജനലിനടുത്തിരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു.

ഇല്ല. ഐ