Chapter Title : കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് ഒരു ബസ് യാത്ര

വില്‍ ഫീല്‍ കോള്‍ഡ്. എനിക്ക് തണുക്കും. ഞാന്‍ എതിര്‍ത്തു.

ശരി. നീ എന്‍ പക്കത്തു ഉക്കാരേന്‍. ആത്തയുടേയൂം അവളുടേയും ഇടക്കായിരിക്കാനാണ് അവള്‍ പറയുന്നത്. അമ്മേ. ഞാന്‍ ഇനി ആരുടെ സ്വര്‍ഗ്ഗവാതിലില്‍ നോക്കും? അത്തയെ ചൂടാക്കി നിര്‍ത്തിയിട്ടല്ലേ വന്നത്. മാത്രവുമല്ല. ഞാന്‍ വിനിതയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതും അത്ത അസൂയയോടെ നോക്കുന്നതു കണ്ടതുമാണ്. ഇനി പ്രശ്നമാകുമോ. പക്ഷേ പറയാന്‍ ഒരു ഉത്തരമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ബസ് പുറപ്പെട്ടു. സേലത്തു നിന്ന് പുതിയ യാത്രക്കാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് കണ്ടാക്ക്ടാറ് കുറച്ചു നേരം അവര്‍ക്ക് ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കാനായി കറങ്ങി നടന്ന ശേഷം ലൈറ്റണച്ചു. ഇനി കോയമ്പത്തൂര്‍ ചെന്നാലേ ബസ് നിര്‍ത്തൂ. 4 മണിക്കൂര്‍ എങ്കിലും പിടിക്കും.

ബസ് പുറപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയതിനുശേഷം കോകിലത്ത ഉറക്കം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. കോകില, അതെ, അതാണ് അത്തയുടെ പേരു. ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് വിനിതയോട് എല്ലാം ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞ് കോകിലത്തയുടെ ഭർത്താവ് സിലോണിലേക്ക് പോയതാണ് പിന്നീട് വിവരമൊന്നുമില്ല. കുറെ കാലത്തിനുശേഷമാണ് അത്ത ഗർഭിണിയായത്. അത് നാട്ടിലൊക്കെ പ്രശ്ന്മായി, അവരെ വീട്ടിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി. അങ്ങനെയാണ് മദ്രാസിൽ എത്തിച്ചേർന്ന് കോളേജിലെ ഹോസ്റ്റലിൽ കുക്ക് ആയി ജോലി നോക്കി തുടങ്ങിയത്. മകൾ വില്ലുപുരത്തേ ഏതോ ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്. ഇടക്ക് അത്ത അങ്ങോട്ടു പോവുമത്രെ. പാവം.

വിനിത എനിക്കും വിനിതക്കുമായി ഷാൾ പുതപ്പിച്ചു. അത്ത സാരി ചുറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. ജനലുകൾ അടച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും തണുപ്പ് നന്നായി അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് അത്തയെ നോക്കിയപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി. വിനിത സ്വറ്റർ ഒക്കെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് അതുകൊണ്ട് തണുപ്പ് അധികം