Chapter Title : കോയിൽലേഷൻ [Danmee]
തന്നായിരുന്നല്ലോ അത് വെച്ച് വല്ല ബ്ലാക്മെയിലിനും വന്നതാണോ എന്നും സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. "
" ഇറ്റ്സ് ഓകെ....... പക്ഷെ ഞാൻ ഒന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ.... അന്ന് ഫോണിലും ലാപ്പിലും ഞങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല പിന്നെ ഇത്ര ഭയക്കൻ എന്താ കാരണം "
" അത് ആരും അറിയാതിരിക്കാനല്ലേ ഞാൻ നോക്കിയത് അത് തന്നെ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞാലോ "
"ഓക്കേ അങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു........ "
അയാൾ അയാളുടെ ഭാര്യയെയും മകനെയും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
" ഇവരാണ് അന്ന് എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചത് "
" മക്കളെ ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് "
അവർ സംയുക്തയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
" നന്ദി ഞങ്ങൾ ആണ് പറയേണ്ടത്..... അങ്കിൾ അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയത് കൊണ്ട ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ പരിജയപെട്ടത് "
" എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ തീരുമാനങ്ങൾ അല്ലെ.......... ഇന്ന് നിങ്ങൾ ഇവിടെ തങ്ങണം ഞങ്ങളുടെ ചിഫ് ഗസ്റ്റ്സ് ആണ് നിങ്ങൾ "
അങ്കിളിന്റെ ഭാര്യ ഞങ്ങളെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ നിൽക്കാം എന്ന് സമ്മതിച്ചു.
" അല്ല ഇവർക്ക് ഒരു മുറിയാണോ കൊടുക്കുന്നത്..... ഇവരുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല "
" അതൊന്നും ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ആരും നോക്കാറില്ല ...... അവർ ഒന്ന് കട്ട് തിന്നട്ടെ "
ഞങ്ങളെ അവരുടെ വീടിനോട് ചേർന്ന ഗസ്റ്റ് റൂമിൽ ആക്കികൊണ്ട് അവർ പോയി. ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.
" മോനെ ഇന്ന് മോന്റെ ഒരു വിളച്ചിലും എടുക്കരുത് .... എനിക്ക് ഉറങ്ങണം "
" ഓകെ എനിക്ക് ഒരു ദൃതിയും ഇല്ല ...... നമുക്ക് ഈ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഉണ്ടല്ലോ"
"എന്നാൽ മോൻ തറയിൽ വല്ലതും കിടക്ക് "
അവൾ ഒരു തലകെണി എന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു. ഞാൻ അത് ക്യാച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവളെ വിഷമം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കി.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു. അങ്കിൾ ആയിരുന്നു അത്.
" ഇത് നിങ്ങൾക്ക്
💬 Comments
View all comments