Chapter Title : കോഴിക്കോടൻ ഹലുവകൾ 1 [സൂഫി]

അത് മനസ്സിലാക്കിയ കരീം തല കുലുക്കി

“ആ അതാ നല്ലത്‌ ബാവുക്ക ഇവിടെ ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ ഞാൻ അവരെ ആക്കിട്ടു വരാം ഇങ്ങളെ ടോക്കൺ വിളിക്കാൻ ആവുമ്പോയേക്കും ഞാൻ വരാം എന്നിട്ട് ഡോക്ടറെ കാണിചിട്ട് നമുക്ക് അവിടെ കേറി നമുക്ക് തിരിച്ചു പോവാം “

“മ്മ് ഞാനും അതാ ആലോചിച്ചത് ഇജ്ജ് എന്നാ നേരം വൈകാതെ അവളെ അവിടെ കൊണ്ടാക്കി പോര്‌ “ ഇത് കേട്ടതും റംലയുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം വിടർന്നു ഈ ഒരു അവസരത്തിന് വേണ്ടിയാണ് മോളെ കാണാനെന്നും പറഞ്ഞു വണ്ടിയിൽ ഇവിടെ വരെ വന്നത് തന്നെ ബാവുക്കയുടെ സമ്മതം കിട്ടിയതും കരീംക്ക വേഗം വണ്ടി തിരിച്ചു റംല നിശ്കളങ്ക മുഖത്തോട് കൂടി വന്നു വണ്ടിയുടെ പിൻ സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നു ഒരു 5കിലോ മീറ്റർ ദൂരം മാത്രമെ ഉള്ളു അവിടെ നിന്നും ഹസീനയെ കെട്ടിച്ച വീട്ടിലേക്കുള്ളു അവിടെ ആകെ ഉള്ളത്‌ പ്രായമായ അവളുടെ അമ്മായിയുമ്മ മാത്രമാണ് പിന്നെ അവളുടെ മക്കളും എന്തായാലും വണ്ടി മെയിൻ റോഡിലേക്കു കടന്നതും റംല പിറകിലൂടെ കരീമിക്കയെ കെട്ടി പിടിച്ചു

“റംല ഇയ്യ് ഒന്ന് അടങ്ങി നിക്ക് വണ്ടി ഒന്ന് ഒതുക്കട്ടെ “

“ഹാവു എന്തായിരുന്നു പോരാൻ നേരം മനുഷ്യനെ കളിയാക്കാൻ ഉഷാർ “

“അത് പിന്നെ ഇജ്ജ് ഇങ്ങനെ ഒരുങ്ങി വന്നാ മക്കൾക്ക് വല്ല സംശയവും തോന്നിയാലോ “

“ഓഹ് പിന്നെ നമ്മൾ കാലം കുറെ ആയിലെ ഈ ഒളിച്ചു കളി തുടങ്ങിട്ട് എന്നിട്ട് ഇപ്പോ ആരേലും അറിഞ്ഞോ “

“അതെല്ലടി ആ ശാന്തക്ക് എന്തോ ഒരു സംശയം നമ്മളിൽ ഉണ്ട് നീയെങ്ങാനും എപ്പോഴങ്കിലും അവളോട് പറഞ്ഞോ “

“ഹേയ് അവളോട് ഞാൻ എന്ത്‌ പറയാൻ അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇത് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞ പിന്നെ നമ്മൾ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല “

“അതെല്ല നിന്റെ പൂർ തീറ്റക്കാരിയാണല്ലോ അവൾ അതിനിടയിൽ എപ്പോഴങ്കിലും നിന്റെ വായിന്നു വല്ലതും വീണോ “

“ഒന്ന് പോ മനുഷ്യ ഞാൻ എന്താ അത്രക്കു മുട്ടി നിക്കണോ “ ഇത് പറയുമ്പോഴും റംലയുടെ ഉള്ളിൽ ആദി ഉണ്ടായിരുന്നു പല