Chapter Title : കോഴിക്കോടൻ ഹലുവകൾ 3 [സൂഫി]

തീരുമാനിച്ചു വെച്ചിരിക്കയാണല്ലേ “

“ഒന്ന് പോ ഇക്കാ കളിയാക്കാതെ “ അവൾ സ്‌നേഹത്തോടെ കരീമിക്കന്റെ തോളിൽ അടിച്ചു . വണ്ടി മാളിയേക്കൽ തറവാടിന്റെ കോംബൗണ്ടിലേക്ക് കയറിയതും ഷഹാന തട്ടമെല്ലാം നേരെയാക്കി സീറ്റിൽ നല്ല പോലെ ഇരുന്നു ഭാഗ്യത്തിന് വീടിന്‌ മുന്നിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു വണ്ടി ഒതുക്കി ഇറങ്ങാൻ നേരം ചുറ്റിലും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി അവൾ കരീമിക്കയെ കെട്ടി പിടിച്ചു ആ കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി പെട്ടന്നുള്ള അവളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ഞെട്ടിയ അയാൾ അവളെ തിരിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിക്കും മുൻപ് തന്നെ ഡോർ തുറന്നു അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി അയാളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കൊണ്ട് പതിയെ പറഞ്ഞു” ഇന്ന് എന്റെ വേദന തീർക്കണം മറക്കരുത് “ അവൾ നാണത്താൽ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയതും ആവേശത്തോടെ തൻറെ കുണ്ണയെ മുണ്ടിന് മുകളിലൂടെ തടവി കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നു

“ആ കരീമെ എന്തായി വൈദ്യര് എന്ത്‌ പറഞ്ഞു “

“അത് പേടിക്കാനൊന്നും ഇല്ല തൈലം വാങ്ങിക്കുണു “

“ഓഹ് ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചിരിക്കയിരുന്നു ഇപ്പോയ സമാദാനമായത് “

“മ്മ് ഞാൻ ചായ കുടിച്ചു വരാം “

“ആ പിന്നെ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ശേഷം നമുക്ക് വയനാട്‌ പോണം നാസർ വിളിച്ചിരുന്നു “

“അപ്പോ അവിടെ നിക്കേണ്ടി വരോ ബാവുക്ക “

“ആ രണ്ടീസം അവിടെ നിക്കണം നീ എന്നെ അവിടെ ആക്കിട്ടു ഇങ്ങോട്ടു വന്നാൽ മതി വരുന്ന ദിവസം ഞാൻ അന്നെ വിളിച്ചു പറയണ്ട് “

“ആ ഇന്നാ ഞാൻ ഉച്ചാവുമ്പോയേക്കും വീട്ടിൽ പോയി വരാം “ ബാവുക്കയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കരീംക്ക വീട്ടിലേക്ക് പോയി

നസീറ വളരെ വൈകിയാണ് എണീറ്റത് ഇന്നലെ ഉമ്മയുടെ കാമ പേകൂത്തു കണ്ട് ഉറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു എത്ര വെട്ടം വിരലിട്ടെന്നു ഒരു പിടുത്തവും ഇല്ല ഉമ്മയുടെ മുഖം