ഈ കഥയുടെ ആദ്യഭാഗങ്ങൾ വായിച്ചതിന് ശേഷം മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുന്നതായിരിക്കും മികച്ച ആസ്വാദനത്തിന് നല്ലത്. കിച്ചു തന്റെ കണ്ണുകൾ പതിയെ തുറന്നു ഇതുവരെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നതെല്ലാം സ്വപ്നമായിരിക്കണമേ. അവൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ വന്നുനിന്നു. മുഖത്ത് പതിയെ വിരലോടിച്ചു. തല്ല് കൊണ്ട പാടുകൾ അവിടെയുണ്ട്. അപ്പൊ നടന്നതൊന്നും സ്വപ്നമല്ല. എനി എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാത്ത എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരാവസ്ഥ വരരുതായിരുന്നു. ഞാനിന്ന് പൊഴിക്കുന്ന കണ്ണുനീരിന് എന്റെ അമ്മയ്ക്കും പങ്കുണ്ട് എന്നതാണ് ഏറ്റവും വേദനാജനകം. ഇതിന് കാരണക്കാരായ എല്ലാവരെയും കരയിക്കണം, വേദനിപ്പിക്കണം. പക്ഷെ എങ്ങനെ…? എന്നെ മനസ്സിലാക്കാനും,സഹായിക്കാനും ഇവിടെ ആരാനുള്ളത്..? ഇത്തരത്തിലുള്ള വലിയ ചിന്തകൾ അവന്റെ മനസ്സിനെ കൂടുതൽ കുഴപ്പിച്ചു. കുളിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇന്നലെ നടന്ന പല കാര്യങ്ങളും സൂചിത്രയെ വിടാതെ പിന്തുടർന്നു. സ്വന്തം മകന്റെ ബീജം കുടിക്കേണ്ടി വന്നു. അതും ഇഷ്ടമില്ലാതെ. അഭിയും, കൂട്ടരും പറയുന്നതൊക്കെ അനുസരിച്ചു, തലച്ചോറ് പണയം വച്ച സ്ത്രീയെപ്പോലെ. ചെയ്തോതൊന്നും വെറും തെറ്റല്ല, മഹാപാപമാണ്. ഇതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അശ്രു പൊഴിഞ്ഞു. കുളികഴിഞ്ഞ് റുമിലേക്ക് ചെന്നയുടനെ തന്റെ ഫോണെടുത്തു നോക്കി. ഇന്നലെ അവർ ഫോണിൽ പിടിച്ച കളിയുടെ വീഡിയോകളെല്ലാം അയച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉടനെ തന്നെ അവൾ അഭിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു. " ഹലോ… സുചിത്രേ… നിനക്ക് ഞങളെക്കാൾ ധൃതിയാണല്ലോ…? ഒന്ന് ക്ഷമിച്ചിരിക്ക് പെണ്ണെ.. ഞങ്ങൾ ഉടനെ എത്തിയേക്കാം.. " അഭി പറഞ്ഞു. " ഞാൻ വിളിച്ചത് അതിനല്ല.. വേറൊരു കാര്യം പറയാനാ… " സുചിത്ര സീരിയസ്സായി പറഞ്ഞു. " എന്ത് കാര്യം…? " അവൻ സംശയത്തോടെ