Chapter Title : കൃഷ്ണേന്ദു എന്റെ സഹധര്‍മ്മണി 5 [Biju]

കഴിയതയാലോ എന്നും തോന്നി.
രാജേന്ദ്രന്‍ : അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടായോ ?
കൃഷ്ണ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു ലജ്ജയില്‍ പൊതിഞ്ഞ മനോഹരം ആയ പുഞ്ചിരി അയാള്‍ക്ക് സമ്മാനിച്ച്‌ കൊണ്ട് അയാളെ നോക്കിയിരുന്ന അവളുടെ പുഞ്ചിരി പെട്ടന്ന് മഞ്ഞു.
അവള്‍ സങ്കടത്തോടെ അയാളോട് പറഞ്ഞു
ഞാന്‍ ഒന്ന് പോയി നോക്കിക്കോട്ടേ ശരത്തെട്ടനെ .. ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം അടുത്തിരുന്നു ആശ്വസിപ്പിച്ചിട്ടു വരാം.
ശരി എന്ന് അനുവാദം കൊടുത്ത ഉടനെ അയാള്‍ കണ്ണാടിക്കു നേരെ ഒന്ന് നോക്കി.
എനിക്കുള്ള ഒരു സിഗ്നല്‍ എന്നാ പോലെ
രാജേന്ദ്രന്‍ : ആ കൃഷ്ണേ അപ്പുറത്തുള്ള ബെഡ് റൂം ഇല്‍ പുള്ളി റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുകയാണ് ട്ടോ .
ഉടനെ ഞാന്‍ കര്‍ട്ടന്‍ ഇട്ടു കണ്ണാടി മൂടി വെച്ച് റൂമിന്‍റെ വാതില്‍ തുറന്നിട്ടു ലൈറ്റ് ഓണ്‍ ചെയ്തു വെച്ച് .. ഫോണ്‍ ബെഡ് ബെഡ് ഇല്‍ കമിഴ്ത്ത്തിവെച്ചു. കട്ടിലില്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു.

കണ്ണടച്ച് കിടക്കവേ വെള്ളി പദ്ധസ്വരത്തിന്‍റെ ശബ്ദം അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്‍റെ നെറ്റിയില്‍ അവളുടെ കൈ വന്നു പതിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു.
സ്നേഹനിധി ആയ ഒരമ്മ കുഞ്ഞിനെ എന്നാ പോലെ സ്നേഹത്തോടെ അവള്‍ എന്നെ നോക്കി.
ഞാന്‍ എന്ത് പറ്റി എടി ?
ഞാന്‍ വളരെ നോര്‍മല്‍ ആണ് എന്ന് അവളെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ അങ്ങനെ ചോദിച്ചു.
കൃഷ്ണ : ഏട്ടാ .. ഏട്ടന്‍ ok അല്ലെ ?
ഞാന്‍ : അതെ എന്താ മോളെ ?
കൃഷ്ണ : അല്ല അയാള്‍ വന്നു പറഞ്ഞു അയാള്‍ക്ക് എന്തോ സുഖം കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് , അതുകൊണ്ട് ഏട്ടനെ പുറത്തു ഇരുത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
എല്ലാം ആസ്വദിക്കാന്‍ തയ്യാറാണ് എന്നാലും അവളുടെ ആ കല്ല്‌ വെച്ച നുണ കേട്ടപ്പോള്‍ മുഖം അടച്ചു ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാന്‍ എനിക്ക്