കുറ്റബോധം 11 [Ajeesh]

അവളുടെ മുൻപിൽ ഞാൻ വെറും തൃണം ആയിപ്പോയി... ശിവൻ വിറക്കുന്ന വാക്കുകളോടെ പറഞ്ഞു... " നീ മാത്രമല്ല... ഇതിൽ നമ്മളെല്ലാവരും തെറ്റുകാരാണ്... " എന്തുതന്നെയായാലും ഒരു ദിവസം നമുക്ക് അവളുടെ മുൻപിൽ അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വരും... " ശിവൻ നിസ്സഹായതയോടെ നിന്നു... " പരിശുദ്ധി എന്ന വാക്കിന് നമ്മളൊക്കെ കല്പിച്ചു കൊടുത്ത അർത്ഥം എത്രത്തോളം അർത്ഥശൂന്യമാണ്... " അവളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പോയിട്ട് മുൻപിൽ നിൽക്കാൻ പോലും ഉള്ള അർഹത നമുക്കൊന്നും ഇല്ല... ശിവൻ തന്റെ മനസ്സിലെ ചിന്തകൾ ഓരോർന്നൊരൊന്നായി പുറത്തേക്ക് തള്ളി... " തോൽപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു അവൾ നമ്മളെ .... " തോൽപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.... " ശിവൻ സോഫയിൽ തല ചായ്ച്ച് കിടന്നു... ഭാസ്‌ക്കരൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി... രേണുക കട്ടിലിൽ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " നാളെ എന്റെ മോളോട് എന്ത് പറയും... " രേണുക ഭാസ്കരന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... " എന്തിനാ ദൈവം എന്റെ മോളെ ഇങ്ങനെ ദ്രോഹിച്ചത്... " ഭാസ്കരൻ തന്റെ സങ്കടം പുറത്തു കാണിച്ചില്ല... " അതെല്ലാം നമുക്ക് നാളെ നോക്കാം..." ഇപ്പൊ നീ കിടക്ക്... നേരം ഇരുട്ടായി... ഭാസ്കരൻ തന്റെ ഭാര്യയെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി... അയാൾ അവർക്ക് സമീപം കിടന്നു... ഒരു നിമിഷം അയാൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു... " നാളെ എല്ലാം അറിയുമ്പോൾ... അവൾക്ക് അത് താങ്ങാനുള്ള കരുത്ത് കൊടുക്കണേ ഈശ്വരാ... അവളെ ജീവിതത്തിൽ തളർത്തി കളയരുത്... " അയാളുടെ അടഞ്ഞകണ്ണുകളിൽ നിന്നും അനുസരണയില്ലാതെ കണ്ണീർ പുറത്ത് ചാടി... ഉദയസൂര്യൻ ചക്രവാളം നീക്കി പുറത്തുവന്നു... ജനൽപ്പാളികൾക്കിടയിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം കണ്ണിൽ വന്ന് പതിച്ചപ്പോൾ ശിവൻ അലസതയോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു... തന്റെ ദേഹത്ത് ആരോ വിരിച്ചു വച്ച പുതപ്പ് മാറ്റി അയാൾ ആ സോഫയിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു... അലങ്കോലമായി കിടന്നിരുന്ന താടി അയാൾ പതിയെ മാടിയൊതുക്കി... " എന്റെ മോള് എഴുന്നേറ്റോ ആവോ???"