Chapter Title : കുറ്റബോധം 16 [Ajeesh] [Climax]

കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഇതുപോലെ ഒന്നും ആവില്ലയിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ... " അതേ മരണം ആണ് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം വെളിവാക്കുന്നത്... രേഷ്മ കണ്ണീർ അടക്കാൻ ആവാതെ മുഖം പൊത്തി നിന്നു.. " രേഷ്മ മോളെ നീ കണ്ണ് തുടക്ക്... " ദൈവം നിന്റെ കൂടെ ആയിരിക്കും... " അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ പഠിക്ക്... " നമ്മൾ പറയാറില്ലേ... സുഖിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വേദനിപ്പിക്കുന്നവൻ ആണ് ദൈവം... " അത്‌ ശരിയായിരിക്കും... നിനക്ക് നഷ്ട്ടമായത് എല്ലാം അതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ ഒന്ന് നിനക്ക് തന്നെ തരാൻ ആയിരിക്കും... അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചു.... " രാഹുലിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഓർക്കാറില്ല ശിവേട്ടാ... " പക്ഷെ ഞാൻ പറ്റിക്കായിരുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ ഏട്ടന് ഞാൻ എന്ത് കൊടുത്താലാ മതിയാവാ ??? " ശിവൻ അവളെ എണീപ്പിച്ചു നിർത്തി... " സ്നേഹിക്കണം... അന്ധമായി നീ സ്നേഹിക്കണം... " അതേ അവനും നിന്നിൽ നിന്ന് വേണ്ടൂ... " മോള് ചെല്ല്... " രേഷ്മ തന്റെ പ്രിയതമന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി ഒരു വലിയ താഴ്വാരം.... അവിടെ നിറയെ പ്രണയത്തിന്റെ വർണ്ണമായ ചുവന്ന നിറത്തിൽ ധാരാളം പൂവുകൾ..... അവർ രണ്ടുപേരും ആ മനോഹര ദൃശ്യം

നോക്കി നിന്നു.... അദ്ദേഹം തന്റെ കൈകൾ ഒന്നു കോർത്തു പിടിച്ചെങ്കിൽ.... ഒന്ന് വാരി പുണർന്ന് ചുംബിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ.... അവൾ വല്ലാതെ കൊതിച്ചു... എന്തോ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നും തുറന്നു പറയാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചില്ല..... തനിക്ക് അതിന് അർഹതയില്ല എന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു... പെട്ടന്ന് അവൻ അവളെ നോക്കി.... തന്റെ മുഖത്ത് ആകാംഷ നിറയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.... തന്നെ പൂണ്ടടക്കം പിടിച്ച് അവൻ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു... സന്ധ്യ സമയത്തെ അസ്തമയ സൂര്യനെയും പ്രണയവർണ്ണം ചൊരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പുഷ്പങ്ങളെയും സാക്ഷിയാക്കി.... അവൻ അവളുടെ നേർത്ത പവിഴ ചുണ്ടുകൾ നുകർന്നു....." ഈ നിമിഷങ്ങൾ ഞാൻ മുൻപേ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ... " അവൾക്ക് തോന്നി... " ചിലപ്പോൾ തോന്നിയതാവും... ( ? ശുഭം ? ) ** A STORY BY A J