Chapter Title : കുറ്റബോധം 8 [Ajeesh]

താൻ കാരണമാണ് അവൻ കെട്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് എന്ന ഒരു ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഉള്ളത് പോലെ റോഷന് തോന്നി.... " എന്തായാലും നീ അവിടെ വരെ ഒന്ന് പോയി നോക്ക്... പറ്റിയാൽ നമുക്ക് അവനെ നല്ല ഒരു പെണ്ണിനെ പിടിച്ച് കെട്ടിക്കാം എന്താ ??? സമാധാനം ആയോ നിനക്ക്... " ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന പുഞ്ചിരി തടുക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് സോഫിക്ക് മനസ്സിലായി.... അവൾ ഹൃദ്യമായി ചിരിച്ചു.... " താങ്ക്സ് ഇച്ഛയാ...." സത്യത്തിൽ ഞാൻ അവന്റെ വീടുവരെ ഒന്ന് പൊക്കോട്ടെ എന്ന് എങ്ങനെ ചോദിക്കും എന്ന് അവൾ പല ആവൃത്തി ചിന്തിച്ചിരുന്നതാണ്... സമ്മതം കിട്ടും എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും... പിന്നെ ഒരു അവസരം വന്നാൽ ഇതൊക്കെ വച്ച് തന്നെ കളിയാക്കി കൊല്ലാൻ മിടുക്കനാണ് തന്റെ കെട്ട്യോൻ എന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.... ഇതിപ്പോൾ ആ ചമ്മൽ ഒഴിവായികിട്ടി.... അവൾ തന്റെ മോഹം പൂവണിഞ്ഞ സന്തോഷം റോഷനോട് തുറന്ന് പറഞ്ഞു.... " ആ എന്നാ ശരി... ഇനി 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാം... " അയാൾ വ്യഗ്രതയോടെ പറഞ്ഞു... പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്തോ നഷ്ടപ്പെടുന്ന വേദനയോടെ സോഫി മൗനം പാലിച്ചു... "നീ എന്നാടി ഒന്നും മിണ്ടത്തെ???" റോഷൻ ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.... നിങ്ങൾ ഒട്ടും റൊമാന്റിക് അല്ലെ ഇച്ഛായാ... ഞാൻ എന്താ വിചാരിക്കുന്നേന്ന് ഊഹിച്ചൂടെ!!!! നാഡി ഞെരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്ന വെമ്പലോടെ അവൾ മൊഴിഞ്ഞു... തന്റെ ഇണയുടെ പ്രവാസം അവളിലെ കാമുകിയെയും കാമിനിയെയും വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു... അവളെ കാണാനും കണ്ണും മെയ്യും മതിവരെ പുണരാനും അവന്റെ ഉള്ളും തുടിച്ചിരുന്നു.... പലപ്പോഴും ജീവിതം ഇങ്ങനെ നമുക്ക് മുന്നിൽ റെഡ് കാർഡ് കാണിക്കും എന്ന് റോഷന് നന്നായി ഈ പ്രവാസ ജീവിതം കൊണ്ട് മനസ്സിലായിരുന്നു.... എങ്കിലും എത്ര ധൂരത്താണെങ്കിലും അവളെ കീഴടക്കാൻ അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് എന്നും സാധിച്ചിരുന്നു... " എടി നിനക്ക് കിസ്സ് വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്ക്... അല്ലാതെ ഒരു മാതിരി ക്ലീഷെ റൊമാന്റിക് ഡയലോഗ് ഒക്കെ അടിക്കാൻ എനിക്ക് അറിയില്ല... " അവളോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും നിന്റെ അകൽച്ച