കുര്യന്റെ നിയോഗം

Kiriyante Niyogam | Author : Seena baby

ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ഭാവനയില്‍ ഉള്ള ആളെ സങ്കല്പിക്കുക...അവരെ മനസ്സില്‍ കണ്ടു കൊണ്ട് കഥ വായിക്കുക....

ഈ കഥ എഴുതാന്‍ കാരണം..ലാസ്റ്റ് ഞാന്‍ ഒരു അനന്തരം എന്ന കഥ എഴുതി..അതില്‍ വന്നൊരു comments കൊണ്ടാണ്...അയാള്‍ ഇത് കാണുമെന്ന് കരുതുന്നു....അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പറയുക.......

കഥ തുടങ്ങുന്നു........

​മലയോര മേഖലയിലെ ആ കറുത്ത രാത്രി കുര്യന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇന്നും ഒരു കനലായി നീറുന്നുണ്ട്. അന്ന് പെയ്ത മഴയ്ക്ക് ചോരയുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. ഇടുക്കിയിലെ ആ ഉയർന്ന കുന്നിൻചരിവിൽ കുര്യന്റെ കൊച്ചു വീട് വിളക്കുമാടം പോലെ തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

പള്ളിയിലെ പെരുന്നാൾ കൂടാൻ വേണ്ടി അച്ചന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി നേരത്തെ പോയതായിരുന്നു കുര്യൻ. കുർബാന കഴിഞ്ഞ് പള്ളിമേടയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആ ഭീകരമായ ശബ്ദം കേട്ടത്. മല പിളരുന്ന ശബ്ദം!​പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ ചളിയിൽ പുതഞ്ഞ ആ മണ്ണിൽ തന്റെ വീടിരുന്ന അടയാളം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

തന്റെ അപ്പനും അമ്മയും കുഞ്ഞനിയനും ആ മണ്ണോട് മണ്ണായി മാറിയിരുന്നു. ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് കുര്യൻ എന്ന പന്ത്രണ്ടുകാരൻ ഈ ലോകത്ത് തനിച്ചായി. ബന്ധുക്കളുടെയും നാട്ടുകാരുടെയും സഹതാപം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല.

ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാനില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, ആ മലയോരത്തിന്റെ പച്ചപ്പിൽ നിന്നും കുര്യൻ നഗരത്തിലെ ആ അനാഥാലയത്തിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു.

​ആ അനാഥാലയം ഒരു വീടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആൺകുട്ടികൾ മാത്രം വസിക്കുന്ന, കരുണയില്ലാത്ത ഒരു തടവറയായിരുന്നു. അവിടെ സ്നേഹത്തിനു പകരം അധികാരവും പേടിയുമാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. കുര്യൻ എന്ന ആറാം ക്ലാസ്സുകാരൻ ആ ഹോസ്റ്റലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. വീട്ടിലെ അമ്മയുടെ കൈമണവും അനിയന്റെ ചിരിയും അവനെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി.

​അവിടെ വലിയ കുട്ടികൾ ചെറിയവരെ ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിക്കുന്നത് നിത്യസംഭവമായിരുന്നു. 'റാഗിംഗ്' എന്ന പേരിൽ നടക്കുന്ന വന്യമായ ക്രൂരതകൾ. രാത്രികളിൽ ഡോർമിറ്ററിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണയുമ്പോൾ കുര്യൻ ഭയന്ന് വിറച്ചു. പലപ്പോഴും മുതിർന്ന കുട്ടികൾ അവനെ ബലമായി കീഴ്‌പ്പെടുത്തുകയും ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്തു.

ആ ബാലമനസ്സിൽ അന്ന് പതിഞ്ഞ മുറിവുകൾ അവനെ പതുക്കെ ഒരു അന്തർമുഖനാക്കി മാറ്റി. കണ്ണീരും നിലവിളിയും കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത ആ രാത്രികൾ അവനിൽ കഠിനമായ ഒരു മാനസിക ആഘാതം (Trauma) സൃഷ്ടിച്ചു. തനിക്ക് നേരെ ഉയർന്ന ഓരോ കൈകളും അവനെ ഭയപ്പെടുത്തി.

​വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തന്നെ ഉപദ്രവിച്ചവരോടുള്ള പേടി പതുക്കെ ഒരു വാശിയായി കുര്യന്റെ ഉള്ളിൽ വളർന്നു. തന്നെ ആരും ഇനി ഉപദ്രവിക്കരുത് എന്ന