Chapter Title : കുടമ്പുളിക്കു സ്തുതി 2 [Aparan]

പിന്നെ...

മുറിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും മുഖത്തുദിച്ച കൺഫ്യൂഷൻ ചേച്ചി കണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.

" എടാ രാത്രീലു ഇതൊക്കെ കെട്ടിമുറുക്കി വച്ചിരുന്നാ എനിക്കാകപ്പാടെ അസ്വസ്ഥതയാ..."

" എന്തോന്ന്..."

" നീയെന്നാ പൊട്ടൻ കളിക്കുവാണോ. എടാ ഈ ബ്രായൊക്കെ മുറുക്കി വച്ചിരുന്നാ എനിക്കു ഒറക്കം വരത്തില്ല. അതു കൊണ്ടു ഞാനതൊന്നു അയച്ചിടുവാരുന്നു. അതാ നിന്നോടു നോക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞേ "

" ഞാനങ്ങനൊന്നും ഓർത്തില്ല ചേച്ചീ "

പിന്നീടാണ് ബുദ്ധിയുണർന്നത്... എന്നാ പിന്നെ ചേച്ചിക്കു ബാത്റൂമിൽ കേറി അതു ചെയ്താ പോരേ...

പക്ഷേ പറഞ്ഞതിങ്ങനെ...

" ശരിയാ ചേച്ചീ ഡ്രസ്സൊക്കെ മുറുകിയിരുന്നാ ശ്വാസം മുട്ടും "

" അതേടാ. ഞാനാണേൽ തിരുവനന്തപുരത്തൂന്ന് ഒറ്റയിരുപ്പല്ലാരുന്നോ ബസ്സേല്. പിന്നെ നേരേയിങ്ങോട്ടല്ലേ പോന്നത്. മണിക്കൂർ എത്രയായെന്നോ. ഒറ്റയ്ക്കാരുന്നേൽ ഞാനിതെല്ലാം അഴിച്ചു കളഞ്ഞേച്ചും കെടന്നേനേ..."

പെട്ടെന്നൊരു കൃസൃതി തോന്നി.

" എന്നാ ചേച്ചി ഒറ്റയ്കാണെന്നങ്ങു വിചാരിച്ചോ "

" അയ്യടാ ! മോനേ ! കൊള്ളാമല്ലോ നിന്റെ ആഗ്രഹം "

ചേച്ചി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു തലയിൽ കിഴുക്കി.

" അല്ലാ. ചേച്ചീടെ വിഷമമോർത്തു ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ"

" അയ്യടാ! ആ വിഷമം ഞാനങ്ങു സഹിച്ചോളാം "

" ഞാൻ കണ്ണടച്ചിരുന്നോളാം ചേച്ചീ "

" അതു പിന്നെ എനിക്കറിയത്തില്ലേ... നീ കണ്ണടച്ചു തന്നേ ഇരിക്കുമെന്ന്..."

ചേച്ചി ചിരിച്ചു...

എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റു.

" ഏതായാലും ഈ പാവാട ഒന്നു അയച്ചിടട്ടെ "

ചേച്ചി സാരിക്കുത്തല്പം താഴ്ത്തി പാവാടയുടെ കെട്ടഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

എന്തോ ഇത്തവണ നോക്കരുത് എന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.

രണ്ടു മൂന്നു മിനിറ്റു നേരം ജാൻസി പാവാടച്ചരട് അഴിക്കാൻ നോക്കി.

" നാശം! കടുംകെട്ടു വീണെന്നാ തോന്നുന്നത്..."

" സഹായിക്കണോ ചേച്ചീ "

" പോടാ "

ജാൻസി രണ്ടു മിനിറ്റു കൂടി ശ്രമിച്ചു.

വലിയ വണ്ണം ഇല്ലെങ്കിലും സാമാന്യം ചാടിയ അടിവയറാണ് അവളുടേത്. അതിനാൽ കുനിഞ്ഞ് വള്ളി അഴിക്കാൻ കുറച്ചു പാടാണ്.

അവളുടെ പരാക്രമം കണ്ടിരുന്ന ഷിബു വീണ്ടും പറഞ്ഞു,

" ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ സഹായിക്കാമെന്ന്..."

" എന്നാ സഹായിക്കെടാ "

കസേര നീക്കി ചേച്ചിയുടെ മുമ്പിലിരുന്നു. എന്നിട്ടു