Chapter Title : കുതിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ 11 [സ്പൾബർ]

വല്ലാത്ത ചൊറിച്ചിൽ ..എന്തേലും കയറ്റി മാന്താൻ തോന്നുന്നു..

“ ചേച്ചീ… ഞാനൊന്ന് മൂത്രമൊഴിച്ച് വരാം…”..

രേഷ്മ എണീറ്റ് നടക്കാനൊരുങ്ങി.. ഗൗരി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നിർത്തി..

“ശരിക്കും മുട്ടുന്നുണ്ടോ രേഷൂ… ?”..

“ഉം…”..

യഥാർത്തിൽ ഒന്ന് വിരലിടാനാണ് രേഷ്മ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങിയത്.. പൂറ്റിലെ കുത്തിപ്പറി സഹിക്കാനാവുന്നില്ല..

“എന്നാ കുറച്ച് നേരം കൂടി പിടിച്ച് വെക്ക്… “..

“എന്ത്… ?..എന്തിന്… ?”..

പൂറ്റിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് മദജലമാണോ, മൂത്രമാണോന്ന് രേഷ്മക്ക് തന്നെ മനസിലായില്ല..

“നീ കുറച്ച് നേരം പിടിച്ച് വെക്ക്… ആവശ്യം വരും… “..

രേഷ്മ, ഗൗരിയെ തുറിച്ച് നോക്കി..

“നീ നോക്കണ്ട… അതിന്റെ സുഖം നീയും ഒന്നറിയ്…”..

“വേ… വേണ്ട…”..

“അതൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നെ തീരുമാനിക്കാം…തൽക്കാലം നീയിപ്പോ ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി പാത്തണ്ട…”..

രേഷ്മ ഉടലോടെ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. കൊച്ചിന് സുഖമില്ലാതെയാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കുന്നത്..എന്നിട്ടും തനിക്കെന്താണ് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റാത്തത്ര കഴപ്പ് തോന്നുന്നത്.. കോലോത്തെ വാല്യക്കാരനെ ഓർത്ത് തന്റെ പൂറെന്തിനാണ് തുറന്നടയുന്നത്…?. തന്റെ പാന്റിയെന്തിനാണ് നനഞ്ഞ് കുതിർന്നത്..?.

ഇരുപത്തി എട്ട് വയസിൽ പൂത്തുലഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന രേഷ്മക്ക് ജീവിതത്തിലിന്ന് വരെ തോന്നാത്തത്ര കടിയുണ്ടായി..

“ ചേച്ചീ… ചേച്ചി ശരിക്കും പറഞ്ഞതാ അവൻ പിന്നിൽ കേറ്റീന്ന്… ?”..

അത് ചോദിക്കുമ്പോ രേഷ്മയുടെ ചുവന്ന കൂതിയൊന്ന് തുറന്നടഞ്ഞു..

“എന്തേ,എന്റെ നടത്തം കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് മനസിലായില്ലേ… ?”..

“ഉം…”..

രേഷ്മ മൂളി.. ചവിട്ടിക്കാറായ പശു മുക്രയിടുന്നത് പോലെയാണ് ഗൗരിക്ക് തോന്നിയത്..

“ ചേച്ചിക്ക്… വേദനിച്ചോ… ?”..

“ഉം… ആദ്യം കയറ്റിയപ്പോ നന്നായിട്ട് വേദനിച്ചു… പിന്നെ നല്ല സുഖമായിരുന്നു… പക്ഷേ രാവിലെ ശരിക്ക് നടക്കാൻ പറ്റിയില്ലെന്ന് മാത്രം…”.