Chapter Title : കുതിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ 11 [സ്പൾബർ]

ഞാനായത് കൊണ്ട് ഇങ്ങിനെയെങ്കിലും നടക്കുന്നു… നീയായിരുന്നെങ്കിൽ മെത്തയിൽ നിന്നെണീക്കില്ല രേഷൂ…”..

“അത്രക്ക് ഭീകരനാണോ ഇവൻ…?”..

“ഉം… അവനും ഭീകരനാ… അവന്റെ അതും ഭീകരനാ…”..

“നല്ല വലുതാ…?”..

“ഉം… “..

ഗൗരി അവളുടെ മുട്ട് കയ്യിന്റെ അവിടെ വരെ ഉഴിഞ്ഞ് കാണിച്ചു..

“ ഇത്ര നീളവും ഇതിലേറെ വണ്ണവും വരും… “..

രേഷ്മക്കത് വിശ്വാസമായില്ല..

“എന്നിട്ട്…. അതാണോ ചേച്ചി… പിന്നിൽ…?”..

“എന്ത് ചെയ്യാനാടീ… ?.. കുട്ടേട്ടൻ എന്റെ സമ്മതം പോലും ചോദിക്കാതെ ഒറ്റയടിക്കങ്ങ് അടിച്ച് കയറ്റി.. ജീവൻ പോകുന്ന വേദനയായിരുന്നു…”..

“എന്നാ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ… ?”..

“എന്തിന്… ?.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ രേഷൂ… ഇത്ര സുഖിച്ച ദിവസം വേറെയുണ്ടായിട്ടില്ല… കുട്ടേട്ടൻ മിടുക്കനാടീ…”..

ഗൗരിയുടെ ചെങ്കദളി ചോർന്നൊലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ചേച്ചിയുടെ കള്ളവെടി കേൾക്കുന്ന രേഷ്മക്കും പൂറ്റിൽ കിരുകിരുപ്പ് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

“ അപ്പോ… ചേച്ചി… ഇനീം… കുട്ടേട്ടനുമായി… ?”..

“പിന്നേ… എന്റെ തമ്പുരാന് ഏതായാലും എന്നെ വേണ്ട… സഹിച്ചിരിക്കാൻ എനിക്കൊട്ട് പറ്റുകയുമില്ല… ഞാനിനിയും കുട്ടേട്ടനെ വിളിക്കും… ഇന്ന് ആശുപത്രീലായത് കൊണ്ടാ… അല്ലേൽ കുട്ടേട്ടനിന്നും എന്റെ മുറിയിൽ കിടന്നേനെ… എനിക്കിനി അതില്ലാതെ പറ്റില്ല രേഷൂ… “..

ഗൗരി ആർത്തിയോടെ പറഞ്ഞു..അവളുടെ കഴപ്പ് എത്രമാത്രമാണെന്ന് രേഷ്മയറിഞ്ഞു.. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ കുറച്ച് നേരം ഗൗരിയുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കിയിരുന്നു..പിന്നെ മൊബൈലെടുത്ത് കോൾ ചെയ്തു..ഗൗരിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല..

“ഹലോ… ഏട്ടാ… രാത്രി ഇനി വരുന്നുണ്ടോ…?”..

അപ്പുറത്ത് രാജേന്ദ്രനാണെന്ന് ഗൗരിക്ക് മനസിലായി..

"ഇല്ല… ഇപ്പോ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല… ഉറങ്ങുകയാ…”..

“ ഞാൻ വെറുതേ ചോദിച്ചതാ… ഇല്ല… ഉച്ചക്ക് അവര് കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു… രാത്രി എന്താ വേണ്ടതെന്ന് വിളിച്ച് പറയാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… ശരിയേട്ടാ…”..

രേഷ്മ ഫോൺ വെച്ചു..

“ ചേച്ചീ… നമുക്ക് രാത്രി കഴിക്കാനുള്ളത് വിളിച്ച് പറയണം… ചേച്ചിക്കെന്താ വേണ്ടത്…?”..

രേഷ്മ., ഗൗരിയോട് ചോദിച്ചു..

“എന്തായാലും മതിയെടീ…”..

“എന്നാ നമുക്ക് ചിക്കൻ ബിരിയാണി പറഞ്ഞാലോ… ?.

കോലോത്താവുമ്പോ ഒളിച്ചും പാത്തും വേണ്ടേ ബിരിയാണി കഴിക്കാൻ…?”..

“നീ എന്താന്ന് വെച്ചാ പറഞ്ഞോ… ഞാനെന്തും കഴിക്കും…”..

രേഷ്മ, ടൗണിലെ മുന്തിയ ഹോട്ടലിലേക്ക് വിളിച്ച് മൂന്ന് ചിക്കൻ ബിരിയാണി പറഞ്ഞു.. അവരിവിടെ കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുക്കും..

“എന്തിനാടീ മൂന്ന് ബിരിയാണി… നമ്മൾ രണ്ട് പേരല്ലേ ഉള്ളൂ… ?”..

“ ഉം… ഇപ്പോ രണ്ട് പേരേ ഉള്ളൂ… പക്ഷേ ഇന്ന് നമുക്കൊരു വിരുന്ന് കാരനുണ്ട്…”..

ഗൗരിക്കപ്പഴും സംഗതി കത്തിയില്ല..

“എന്റെ ചേച്ചീ… ഇതിനേക്കാൾ സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലം വേറെവിടെക്കിട്ടും…?.

കോലോത്ത് എത്ര പേരുടെ കണ്ണ് വെട്ടിക്കണം…