Chapter Title : കുതിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ 7 [സ്പൾബർ]

മതി…”..

“ എന്നാ ഇരുട്ടിയാ ഇങ്ങ് പോര്…”..

“ഉം… ആ പിന്നിലെ ജനൽ പാളി തുറന്ന് വെച്ചേക്ക്…”..

“അതൊക്കെ രാവിലെ കുട്ടേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോ തന്നെ തുറന്നിട്ടു… അതിലൂടെയിങ്ങ് കയറി വന്നാ മതി… “.

“പിന്നെ, തമ്പുരാട്ടി ശരിക്കും പറഞ്ഞതാ ഞാൻ കുളിക്കണ്ടാന്ന്…?”..

“വേണ്ട കുട്ടേട്ടാ… കുളിക്കണ്ട… എനിക്കാ വിയർപ്പ് മണം കിട്ടണം…
ഹൊ… ഇന്നലെ കുട്ടേട്ടൻ അടുത്ത് നിന്നപ്പോ… ഉഫ്… ഫ്… നക്കിയെടുക്കാൻ തോന്നി എനിക്ക്…
എന്തൊരു മണമാ കുട്ടേട്ടാ…”..

ഗൗരിയുടെ സകല ആർത്തിയും ആ വാക്കുകളിലുണ്ടായിരുന്നു..
ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കഴപ്പിയെന്ന് കുട്ടന് തോന്നി..

“ശരി… കുളിക്കുന്നില്ല… പക്ഷേ, എനിക്കും ഒരാഗ്രഹമുണ്ട്…”..

“എന്താ കുട്ടേട്ടാ.. പറ… എന്താ കുട്ടേട്ടന്റെ ആഗ്രഹം… എന്താണെങ്കിലും പറഞ്ഞോ… കുട്ടേട്ടന്റെ ഏതാഗ്രഹവും ഈ ഗൗരി നടത്തിത്തരും… പറ…”..

ഗൗരിക്ക് ആക്രാന്തം അടക്കാനായില്ല…

“ അത്…തമ്പുരാട്ടിക്കൊന്നും തോന്നരുത്… ഒരിക്കൽ ഞാനറിയാതെയൊന്ന് നോക്കിപ്പോയതാ… അപ്പോ ഭംഗിയുള്ളൊരു കാഴ്ച കണ്ടു… തമ്പുരാട്ടിയുടെ വെളുത്ത വയറിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരരഞ്ഞാണം…
അതിപ്പോ കയ്യിലുണ്ടോ… ?”..

ഗൗരിക്ക് അൽഭുതം തോന്നി.. ശരിയാണ്.. തനിക്ക് പൊന്നിന്റെ അരഞ്ഞാണമുണ്ട്… പുറത്ത് പോവുമ്പോ ചെലപ്പോഴൊക്കെ അത് കെട്ടാറുണ്ട്.. സാരിക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന തന്റെ വെളുത്ത വയറിൽ അതങ്ങിനെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്..പക്ഷേ, കുട്ടേട്ടനത് ശ്രദ്ധിരിച്ചിരുന്നൂന്നുള്ളതാണ് അൽഭുതം..

“കുട്ടേട്ടനെപ്പഴാ അത് കണ്ടേ… ?”..

“അതൊക്കെ കണ്ടു… അതിപ്പോ കയ്യിലുണ്ടോന്ന് പറ…”..

“ഉണ്ട് കുട്ടേട്ടാ…”..

“എന്നാ… രാത്രി…തമ്പുരാട്ടി… അതൊന്ന്… അരയിൽ കെട്ടോ…?”..

ഗൗരി പുളഞ്ഞ് പോയി..

“എ… എന്തിനാ… കുട്ടേട്ടാ… ?”..

“എനിക്ക്… കാണാൻ…”..

“ ഊ… ഫ്… ഫ്.. കെട്ടാം കുട്ടേട്ടാ… കുട്ടേട്ടന്