Chapter Title : കുടിയേറ്റം 3 [ലോഹിതൻ]

ഓവ്.. അക്കാര്യമൊന്നും പറയണ്ട.. അവരു വന്നപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ പെങ്ങളുടെ വേണ്ടാത്തിടത്തൊക്കെ ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്നത്..പെങ്ങളെ മാത്രമാണോ ആ പെണ്ണിനെ നോക്കുന്നതും വിഴുങ്ങുന്ന പോലെയല്ലേ...

പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് നോട്ടം മാത്രമേ പറ്റൂ എന്നറിയാവുന്നത് കോണ്ടാ കേട്ടോ..

പോടീ.. ഞാൻ അങ്ങനെ നോക്കാറൊന്നും ഇല്ല.. എല്ലാം നിന്റെ തോന്നലാണ്...

ശരി ശരി.. അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ.. കഴിഞ്ഞ ദിവസം കളപ്പുരയിലെ ജനാലക്കൽ നിന്ന് പരുങ്ങുന്നത് കണ്ടല്ലോ.. അതോ അതും എന്റെ തോന്നലാണോ...

ഞാനോ.. കളപ്പുരയിലോ.. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു പറയല്ലേ...

അതിന് ഞാനല്ല നിങ്ങളെ കണ്ടത്.. മഹി തമ്പ്രായാ.. ആരോ പതുങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തോക്കും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് വരാൻ ഒരുങ്ങിയതാണ്.. അപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ആണെന്ന് മനസിലായത്...

നിന്റെ കെട്ടിയവനാണ് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് എന്ന് അങ്ങേരു പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ തൊലി ഉരിഞ്ഞപോലെ ആയിപ്പോയി...

ഔതകുട്ടിക്ക് അതിന് മറുപടി ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.. നമ്പ്യാർ ഉള്ളപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് ഔതകുട്ടിയുടെ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം..

പക്ഷേ അത് ഒരിക്കലും നമ്പ്യാർ അറിഞ്ഞില്ല..വാതിലും ജനാലകളും ഭദ്രമായി അടച്ചിട്ടേ നമ്പ്യാർ സൂസമ്മയെ ഊക്കുമായിരുന്നുള്ളു...

അതുകൊണ്ട് ഔതകുട്ടി പാത്തും പതുങ്ങിയും വെളിയിൽ നിന്ന് ചില ശബ്ദങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ട് തൃപ്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു... നമ്പ്യാരെ പോലെ അല്ല മഹിയെന്ന് അന്ന് കാട്ടിൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി തന്നെ നോക്കിയിരുത്തി സൂസമ്മയെ കളിച്ചപ്പോഴേ ഔതകുട്ടി മനസിലാക്കി..

അതുകൊണ്ട് താൻ ജനാല വാഴി നോക്കുന്നത് അറിഞ്ഞാലും മഹി തമ്പ്ര ഒന്നും പറയില്ലെന്ന് ഔതാകുട്ടിക്ക് അറിയാം.. ചിലപ്പോൾ തന്നെ വിളിച്ച് അകത്തു കയറ്റി നിർത്തിയിട്ട് സൂമ്മയെ