Chapter Title : കുടിയേറ്റം 3 [ലോഹിതൻ]

കളിച്ചെന്നും വരും...

തന്റെ ഇക്കാര്യത്തിലുള്ള താല്പര്യം സൂസമ്മ അറിയരുത് എന്ന് ഔതകുട്ടി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു...

രണ്ടാമത്തെ മകൻ പിറക്കുന്നത് വരെ ഔതകുട്ടി സൂസമ്മയെ മിക്ക ദിവങ്ങളിലും കളിക്കുമായിരുന്നു...

പിന്നെ പിന്നെ ആ താൽപ്പര്യം അങ്ങു കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു...

അഞ്ചോ അറോ മിനിട്ടുകൊണ്ട് തീർക്കുന്ന ആ ചടങ്ങിനോട് സൂസമ്മക്കും വല്യ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു... നമ്പ്യാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശേഷം അത് ഒട്ടും ഇല്ലാതായി.. അവളുടെ കഴപ്പ് തീരാൻ മാത്രമുള്ള കളികൾ നമ്പ്യാർ കളിച്ചിരുന്നു...

നമ്പ്യാരുടെ അടുത്ത് ആദ്യം സൂസമ്മയെ വിട്ടിട്ട് പോന്നപ്പോൾ മുതൽ ഔതകുട്ടിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസിലായി..

തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരാളെ ഏൽപ്പിക്കുന്നതിൽ മാനസിക മായി തനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല..

അവളെ അയാൾ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ സുഖമുള്ള ഒരു ടെൻഷൻ ഉണ്ടാകുന്നത് ഔതകുട്ടി അറിഞ്ഞു...

വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ടെൻഷൻ അനുഭവിക്കാൻ മനസ് തുടിക്കുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു...

സത്യത്തിൽ സൂസമ്മക്ക് തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഈ താല്പര്യം അറിയാമായിരുന്നു..

അന്ന് കാട്ടിലെ പാറപ്പുത്ത് ഔതകുട്ടിയെ ഇരുത്തിയിട്ട് മഹിതബ്രാ പല പോസ്സിൽ തന്നെ കളിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്ത് കണ്ട ആർത്തിയും സന്തോഷവും സൂസമ്മയെ പലതും മനസിലാക്കാൻ സഹായിച്ചു...

കളപ്പുരയിലെ മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ തന്നെ നാലുകാലിൽ നിർത്തി മഹി തബ്രാ ഊക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് ജനാലക്കൽ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഔതകുട്ടിയുടെ ആണെന്ന് മനസിലായപ്പോൾ അവൾക്ക് മഹി കാണരുതേ എന്ന ചിന്തയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു...

മറ്റൊരു ദിവസം മഹിയുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ ഔതകുട്ടി പെട്ടു..

ആളറിയാതെ തോക്കെടുത്ത മഹിയോട്, യ്യോ വേണ്ട അത് തന്റെ ഭർത്താവ് ആണെന്ന് അവൾക്ക് പറയേണ്ടി വന്നു...