Chapter Title : കുടുംബ കൂട്ടായ്മ [Soman]

ഇനി ആന കുത്തിയാൽ പോലും അയ്യാൾ അറിയില്ല.

സമയം പോകും തോറും രമയുടെ ഉള്ള് കത്താൻ തുടങ്ങി. സാധാരണ എട്ട് മണി കഴിയുമ്പോൾ കയറി വരുന്നവനെ ഇപ്പൊൾ ഇതാ പത്തുമണി അടുക്കുമ്പോഴേക്കും കാണുന്നില്ല. വഴിയിൽ എങ്ങാനും വീണു കിടക്കുകയോ, എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകള് അവരുടെ മനസ്സിൽ വന്നു. അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ബെൽ കേട്ടെങ്കിലും പ്രതികരണമില്ല. ആരെയെങ്കിലും വച്ച് അന്വേഷിക്കാം എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ തന്തപ്പടി ബോധമില്ലാതെ ഉറക്കത്തിൽ ആണു. എങ്കിലും അവർ അറിയാവുന്നവരെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് അന്വേഷിച്ചു.

അനുകൂലമായ മറുപടികൾ ഉണ്ടായില്ല. മണി ഇപ്പൊൾ ഏകദേശം പതിനൊന്ന് ആകുന്നു. ഇപ്പോഴും അവർ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, വീട്ടിലെ മുന്നിലുള്ള പഴയ തടികൊണ്ടുള്ള ഗേറ്റ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അങ്ങോട്ട് നോക്കി. അൽപ്പം പോലും നടക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ മകൻ വേച്ച് വേച്ച് വരുന്നു.

അവനോടു എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാം എന്ന് വച്ചാൽ അടിയും തൊഴിയും ആയിരിക്കും മറുപടിയായി വരുന്നത്, കൂടെ കേട്ടാൽ അറക്കുന്ന ചീത്തയും. അത് കേട്ട് അകത്തു കിടക്കുന്ന ഭർത്താവ് എഴുന്നേറ്റാൽ പിന്നെ ഇന്ന് ശിവരാത്രി ആയിരിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവർ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോയില്ല.

അൽപ്പം പോലും കാലു തറയിൽ ഉറിക്കത്ത മകൻ എങ്ങനെ വീടുവരെ എത്തി എന്നതിലായിരുന്നൂ അവരുടെ ചിന്ത. ഉമ്മറ കൈവരിയിൽ കൈ കുത്തി അവൻ അകത്തേക്ക് കയറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതിനു സ്വയം അവനു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. തൻറെ തോളിൽ കിടന്ന ടവ്വൽ നെഞ്ചിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ട് അവർ അവനെ ചെറുതായി താങ്ങി അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.

പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവാനായ മകനെ താങ്ങി