Chapter Title : ക്യാമ്പസ്‌ സ്റ്റോറീസ് [lee child]

എനിക്ക് കഴിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ."

​അവൾ വാതിൽ അടച്ചു. ആദിത്യയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

​ആദിത്യ: (മനസ്സിൽ) "ശിവാനി സുബ്രഹ്മണ്യൻ... നിന്നെ ഐഐടിയിൽ വെച്ച് കാണുമ്പോൾ നീ എന്ത് പറയുമെന്ന് എനിക്ക് കാണണം.”

രാത്രി മുഴുവൻ ട്രെയിനിന്റെ ഇടനാഴിയിലെ ആ ചെറിയ സീറ്റിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ ജോലി ചെയ്തതുകാരണം ആദിത്യയുടെ കണ്ണുകൾ പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുലർച്ചെ എപ്പോഴോ തളർച്ച കൊണ്ട് അവൻ ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി. മുംബൈയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ട്രെയിൻ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള തിരക്കും ബഹളവും അവനെ ഉണർത്തി…

​മയക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തോടെ, മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി അവൻ തന്റെ കൂപ്പയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി. വാതിൽ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

​ആദിത്യ: "ഹലോ, ഗുഡ് മോർണിംഗ്... ഞാൻ അകത്തേക്ക് വന്നോട്ടെ?"

​മറുപടിയൊന്നും കേട്ടില്ല. അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് തല നീട്ടി നോക്കി. കൂപ്പ കാലി ! ശിവാനി അവിടെയില്ല. ബെർത്ത് കൃത്യമായി മടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ ട്രെയിൻ പൻവേലോ അല്ലെങ്കിൽ താനെയോ എത്തിയപ്പോൾ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകണം.

​"പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ... ഒരു യാത്ര പോലും പറയാതെ പോയി," അവൻ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.

​തന്റെ ബാഗ് എടുക്കാൻ സീറ്റിലേക്ക് കുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വിരിച്ചിരുന്ന ഷീറ്റിന് മുകളിൽ വെളുത്ത ഒരു പേപ്പർ ഇരിക്കുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവൾ മനപ്പൂർവ്വം വെച്ചതാണോ അതോ അറിയാതെ വീണുപോയതാണോ?

​അവൻ ആ പേപ്പർ കയ്യിലെടുത്തു. അവന്റെ ഉറക്കമെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് പമ്പകടന്നു. അത് ശിവാനിയുടെ MIT Mumbai Admission Admit Card ആയിരുന്നു!

​Name: Shivangi Subramanian

Department: Computer Science and Engineering (CSE)

All India Rank: 8

​ആദിത്യ ചിരിച്ചുപോയി. പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖം ഗൗരവത്തിലായി. ഈ അഡ്മിറ്റ് കാർഡും ഐഡി പ്രൂഫും ഇല്ലാതെ അവൾക്ക് കാമ്പസിനുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും. ഇന്ന് തന്നെയാണ് ഫ്രഷേഴ്സിനുള്ള ആദ്യത്തെ വെരിഫിക്കേഷൻ.

​"ശിവാനി... നീ വലിയ ബുദ്ധിശാലിയാണെന്ന് കരുതി, പക്ഷേ ഈ അഡ്മിറ്റ് കാർഡ് ഇല്ലാതെ നീ എങ്ങനെ അവിടെ അഡ്മിഷൻ എടുക്കും?"

________________

മുംബൈ സിഎസ്എംടി (CSMT) സ്റ്റേഷനിലെ ആകെപ്പാടെയുള്ള തിരക്ക്. ട്രെയിനുകളുടെ ഹോൺ മുഴക്കവും അനൗൺസ്‌മെന്റുകളും യാത്രക്കാരുടെ ഉന്തും