Chapter Title : ലഹരി 2 [വേദ] [Climax]

വെളിയിലായി. അവൻ മെല്ലെ തടവാൻ തുടങ്ങി.

അവന്റെ കൈകൾക്ക് ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ മുറിവേൽപ്പിച്ച അതേ കൈകൾ, ഇപ്പോൾ മൃദുവായ ഒരടിമയെപ്പോലെ അവളുടെ പാദങ്ങളെ ഉഴിഞ്ഞു. തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് അവൻ പാദത്തിനടിയിൽ അമർത്തി.

അഭിരാമി കണ്ണുകൾ തുറന്നില്ല. പക്ഷെ അവളുടെ ശ്വാസം മുറുകി. കാലിലൂടെ അരിച്ചു കയറുന്ന ആ സ്പർശനം അവളിൽ വെറുപ്പല്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.

അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ മുഖമുയർത്തി അവളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയഞ്ഞ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ, ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടത്തിലേക്ക് അവന്റെ കണ്ണ് അറിയാതെ പാറിപ്പോയി. അവിടെ, വസ്ത്രത്തിനടിയിൽ താൻ വരുത്തിയ മുറിവുകൾ നീറുന്നുണ്ടാവും എന്ന ചിന്ത അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. ഒപ്പം, ഒരു മിന്നൽപിണർ പോലെ, ആ മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ ലഭിച്ച വന്യമായ സുഖം അവന്റെ അടിവയറ്റിൽ കനമായി മാറി.

"സോറി അമ്മേ..." അവൻ പാദങ്ങളിൽ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു.

പക്ഷെ ആ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് അല്പം കൂടി മുകളിലേക്ക്, അവളുടെ കാൽവണ്ണയിലെ മാംസളമായ ഭാഗത്തേക്ക് കയറിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. മാപ്പ് ചോദിക്കാനെന്ന വ്യാജേന, അവൻ ആ സാമീപ്യം അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ കാല് പിൻവലിച്ചില്ല. ആ ഉച്ചവെയിലിന്റെ മടുപ്പിൽ, പാപബോധവും നിഷിദ്ധമായ സാമീപ്യവും കൂടിക്കലർന്ന ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് അവർ രണ്ടുപേരും വഴുതി വീണു.

_______

രാത്രിയായപ്പോഴേക്കും ആ വീടിനുള്ളിലെ മരവിച്ച അന്തരീക്ഷത്തിന് അയവ് വന്നിരുന്നു. അഭിരാമി സ്വയം ഒരു സമാധാനം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു - "അത് അവന്റെ തെറ്റല്ല, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പറ്റിപ്പോയതാണ്. ബോധമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ മോൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല." ആ ചിന്ത അവളെ വീണ്ടും പഴയ അമ്മയാക്കി മാറ്റി.