Chapter Title : ലഹരി 2 [വേദ] [Climax]

അവളുടെ മനസ്സ് ആ സംഭവത്തെ ന്യായീകരിച്ച്, ഒരു ചീത്ത സ്വപ്നം പോലെ മാറ്റിനിർത്തി.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ്, പാത്രങ്ങൾ ഒതുക്കി അവൾ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. മുഖത്ത് രാവിലെ കണ്ട കാർക്കശ്യമില്ല.

"മോൻ കിടക്കുന്നില്ലേ? നാളെ നേരത്തെ എണീക്കണ്ടേ?" അവൾ ചോദിച്ചു. ശബ്ദത്തിൽ പഴയ വാത്സല്യം തിരികെ വന്നിരുന്നു.

അവൾ കട്ടിലിനരികിൽ നിന്ന് ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിക്കാൻ കുനിഞ്ഞു. അയഞ്ഞ നൈറ്റി അപ്പോൾ മുന്നോട്ട് തൂങ്ങി.

അവൻ ബെഡിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ കുറ്റബോധം പതുക്കെ മാഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അമ്മ ക്ഷമിച്ചു, പഴയതുപോലെയായി എന്ന അറിവ് അവന് വലിയ ആശ്വാസം നൽകി. എന്നാൽ, ആ ആശ്വാസത്തിനൊപ്പം, ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ മൃഗം വീണ്ടും കണ്ണ് തുറന്നു.

അവൾ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ, നൈറ്റിയുടെ വിടവിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത, മാംസളമായ മാറിടങ്ങൾ ഭാരത്തോടെ കുലുങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അതിലൊന്നിന്റെ വശത്ത്, ഇന്നലെ താൻ കടിച്ചുവലിച്ചതിന്റെ നീലിച്ച പാട്, മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ അത് മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവൻ... അവന് അത് മറക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അമ്മയുടെ ഈ 'നോർമൽ' ഭാവം, അവളിലെ ഈ മാറ്റം, താൻ ചെയ്തത് അത്ര വലിയ തെറ്റല്ലെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ തനിക്ക് ഇതിനിയും ആവാം എന്നോ ഉള്ള ഒരു തെറ്റായ സന്ദേശമാണ് അവന്റെ പാകപ്പെടാത്ത മനസ്സിന് നൽകിയത്. അവൾ ബെഡ്ഷീറ്റ് കുടഞ്ഞു വിരിക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ നോട്ടം ആ പാടിൽ തന്നെ തറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

--------------

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു. ബെഡ്‌ലാംപിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അഭിരാമി കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുകയാണ്. കണ്ണട മൂക്കിൻ