Chapter Title : ലഹരി 2 [വേദ] [Climax]

ഊർജ്ജം നൽകി. കാലുകൾക്കിടയിലെ നനവും, വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും, പുറത്തെ മഴയുടെ തണുപ്പും... എല്ലാംകൂടി അവളിലൊരു ലഹരി നിറച്ചു.

അവൾ മെല്ലെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ നനഞ്ഞ നെറ്റിയിലെ മുടി വകഞ്ഞു മാറ്റി. കിതപ്പ് മാറി ശാന്തനായി, ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ തന്റെ മാറിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുന്ന അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ചിരിക്ക് തിളക്കം കൂടി.

ഈ ശരീരം കൊണ്ടും, സ്നേഹം കൊണ്ടും അവനെ താൻ പൂർണ്ണമായും ബന്ധിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ ചിരിയെ കൂടുതൽ മനോഹരവും, ഒപ്പം ഭയാനകവുമാക്കി. ഇന്നലെ അവൾ ഭയന്ന അതേ മൃഗം, ഇന്ന് അവളുടെ ഉള്ളിൽ സംതൃപ്തിയോടെ ഉറങ്ങുന്നു.

-------------------

പുറത്ത് മഴ തോർന്നിരുന്നു. നനഞ്ഞ മരച്ചില്ലകളിൽ നിന്ന് പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം കേട്ടുതുടങ്ങി. ജനൽവിരിയുടെ വിടവിലൂടെ എത്തിയ ഇളം വെയിൽ കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.

അവൻ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു. തല വല്ലാതെ ഭാരമുള്ളതുപോലെ തോന്നി. അവൻ തല ചരിച്ചു നോക്കി.

തന്റെ മുഖം ഇപ്പോഴും അമ്മയുടെ മാറിടത്തോട് ചേർന്നാണ്. അഭിരാമി ഉണർന്നിരുന്നു. അവൾ അവനെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുതുകിലെ രോമങ്ങളിൽ വെറുതെ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

അവന്റെ അനക്കം തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ അമ്മയല്ല, മറിച്ച് സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ ഒരു കാമുകിയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.

"എഴുന്നേറ്റോ...?" അവളുടെ ശബ്ദം പരുക്കനായിരുന്നു, ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യം മാറാത്ത, കനത്ത ശബ്ദം.

വൈശാഖ് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അവൾ അവനെ വിട്ടില്ല. അവൾ അവനെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. നഗ്നമായ ശരീരങ്ങൾ ഉരസുന്ന ശബ്ദം ആ രാവിലെ നിശബ്ദതയിൽ