Chapter Title : ലഹരി 2 [വേദ] [Climax]
കേട്ടു.
"ഇന്നലെ... ഞാൻ..." അവൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങി.
"ഷ്..." അവൾ അവന്റെ വായ വിരൽ കൊണ്ട് പൊത്തി. "ഒന്നും പറയണ്ട. ഇന്നലെ രാത്രി കഴിഞ്ഞു."
അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് നോക്കി. ഇന്നലെ താൻ ഉണ്ടാക്കിയ ആ നീലിച്ച പാട് ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ കറുത്തിരിക്കുന്നു. അവൻ കുറ്റബോധത്തോടെയല്ല, ഒരവകാശത്തോടെ അവിടെ വിരലോടിച്ചു.
"ഇനി കോളേജിൽ പോവണ്ടേ?" അവൾ ചോദിച്ചു. പക്ഷെ കണ്ണുകളിൽ 'പോവരുത്' എന്ന കുറുമ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ മുഖം ഉരസി. "എങ്ങനെ പോവാനാ... അമ്മ എന്നെ മുഴുവനായി ഊറ്റിയെടുത്തില്ലേ..."
അതുകേട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു. അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
"എന്നാലും എന്റെ മോന് ക്ഷീണം മാറിയിട്ടില്ല, അല്ലെ?"
അവൾ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. പുതപ്പ് അരക്കെട്ട് വരെ താഴ്ന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത ശരീരത്തിൽ അവിടെയും ഇവിടെയും ചുവന്ന പാടുകൾ. രാത്രിയിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ.
"പോയി കുളിക്ക്... ഞാൻ ചായ എടുക്കാം." അവൾ പറഞ്ഞു. "പിന്നെ..."
അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അവന്റെ ചെവിയിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു, രഹസ്യം പോലെ പറഞ്ഞു.
"ഇന്നലെ നീ തന്നത്... അത് മുഴുവൻ എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെയുണ്ട്. ഞാൻ കഴുകി കളഞ്ഞിട്ടില്ല."
അവൾ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. എന്നിട്ട്, ഒട്ടും നാണമില്ലാതെ, നഗ്നയായിത്തന്നെ മുറിയിലെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നടന്നു. വൈശാഖ് ആ കാഴ്ച നോക്കി, തളർച്ചയിലും വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെ കിടന്നു. അവരുടെ ജീവിതം എന്നെന്നേക്കുമായി മാറിമറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ രാവിലത്തെ കാപ്പിമണത്തോടൊപ്പം ആ മുറിയിൽ പടർന്നു.
" അമ്മയ്ക്ക് സേഫ് ആയിരുന്നൊ ഇന്നലെ " അവൻ ചോദിച്ചു
ആ
💬 Comments
View all comments