Chapter Title : ലജ്ജ [മാളു]

തന്നെ പറയാം

ആവശ്യത്തിന് ഉയരം... പാല് പോലുള്ള നിറം... ചന്ദ്രബിംബം കണക്ക് മുഖകാന്തി... മുലകളും പൊക്കിളും കണ്ടാൽ തന്നെ കമ്പിയാവും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ... ചന്തി പിണങ്ങാൻ പോവണ്ട..നല്ല സൊയമ്പൻ ചന്തിയെന്ന് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ.. പോരാത്തതിന് ദീപികയുടെ പോലുള്ള നീളൻ കാലുകളും...!

പൊക്കിളിൽ നിന്നും കറുത്ത വരപോലെ താഴേക്ക് കുതിക്കുന്ന രോമരാജികൾ..( അത് മാലോകർ കാണാതിരിക്കാനും കൂടിയാണ് വാമിക പൊക്കിളിന് മുകളിൽ സാരി കുത്തുന്നത്... അത്രയ്ക്ക് നാണം കുണുങ്ങി പെണ്ണാണ് വാമിക )

പുരികം ത്രെഡ് ചെയ്യാൻ പോകാത്ത ഒരേ ഒരാൾ അന്ന് വാമിക മാത്രേ കാണു...

കടി മുറ്റി വരുമ്പോൾ അല്പം A ചേർത്ത് ശാന്തിയും മറ്റും സംസാരിക്കുമ്പോൾ അസഹിഷ്ണുത കാട്ടി പുറം തിരിഞ്ഞ് നില്ക്കുമായിരുന്ന വാമികയെയാണ് ശാന്തി ഓർക്കുന്നത്...

മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നതിനോട് വിരക്തിയാണ് വാമികയ്ക്ക്..

ഒരു ദിവസം സ്ലീവ് കുറഞ്ഞ ബ്ലൗസ് ധരിച്ച് ക്ലാസ്സിൽ വന്ന ശാന്തിയെ കണ്ട് വാമിക നെറ്റി ചുളിച്ചു...

" ഒരു മിക്സഡ് കോളേജ് ആണെന്ന വിചാരം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ.... നീ ഇമ്മാതിരി ഡ്രസ്സ് ധരിക്കില്ലായിരുന്നു.."

അന്ന് അല്പം പരുഷമായി സംസാരിച്ചത് ശാന്തി ഓർത്തു...

" അതിന്... ഞാൻ ഷേവ് ചെയ്താടീ... വന്നത്.."

അന്ന് വാമികയെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ കക്ഷം പൊക്കി കാണിച്ചത് കണ്ട് "നീയൊന്നും ഒരിക്കലും നന്നാവില്ലെടീ.... നാണം കെട്ടവൾ...!''

ശാപ വചനം പോലെ വാമിക ഉരുവിട്ടത്... ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ ശാന്തിക്ക് ലേശം രസമായി തോന്നി...

അങ്ങനെ നടന്ന വാമികയിൽ വന്ന് പെട്ട മാറ്റം ഓർത്ത ശാന്തിക്ക് വല്ലാത്ത അത്ഭുതം തോന്നി....

=====

"നീയെന്താ പെണ്ണേ... പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴി കണക്ക്