Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ഉണ്ടല്ലോ.”

വിദ്യ കുറച്ച് seconds അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി നിന്നു.

“നീ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉണ്ടാവാറില്ല സുരേഷ്.”

ആ sentence കേട്ടപ്പോൾ room ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി.

സുരേഷ് അവളെ നോക്കി.

“Meaning?”

“Nothing…”

“ഇല്ല, complete ചെയ്യ്.”

വിദ്യ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് blanket നേരെയാക്കി.

“ഞാൻ പറയുന്നത്… ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ പറ്റണം എന്ന് തോന്നും.”

സുരേഷ് irritate ആയി ഒരു നിശ്വാസം വിട്ടു.

“God… ഇപ്പോൾ എന്താ suddenly ഈ dissatisfaction?”

“Dissatisfaction അല്ല—”

“പിന്നെ?”

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം കടുപ്പമായി.

“വീട് നോക്കി, job നോക്കി, kids settle ആയി… ഇനി എന്താ പ്രശ്നം?”

വിദ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ നിറഞ്ഞുവന്നെങ്കിലും അവൾ ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചു.

“എനിക്ക് problem ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.”

“Exactly.”

സുരേഷ് blanket വലിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു.

“അപ്പോൾ unnecessary drama വേണ്ട.”

അത് പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു.

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു.

പക്ഷേ വിദ്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം വന്നില്ല.

Room ലെ faint light ലേക്ക് നോക്കി അവൾ നിശബ്ദമായി കിടന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ വേദനിച്ചത് driving പഠിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കളിയാക്കിയതുകൊണ്ടു മാത്രം അല്ല…

വളരെ വർഷങ്ങളായി, തന്റെ മനസ്സിലെ ചെറിയ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ പോലും ആരും serious ആയി കേൾക്കുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നു…

ആ രാത്രിയിലെ തർക്കം driving നെക്കുറിച്ച് മാത്രമായിരുന്നില്ല.

വർഷങ്ങളായി പറയാതെ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരുന്ന പല ചെറിയ നിരാശകളുടെയും ശബ്ദമായിരുന്നു അത്.

സുരേഷ് മോശം മനുഷ്യനല്ലെന്ന് വിദ്യക്ക് നന്നായി അറിയാം.

കുടുംബത്തിനുവേണ്ടി