Chapter Title : ലക്ഷമിയാന്റിയുടെ ലോകം [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

നിശബ്ദയാക്കി.

കാരണം… അതിന്റെ ഉത്തരം “അതെ” എന്നായിരുന്നു.

അടുത്ത ആഴ്ചയാണ് വിദ്യ secretly ഒരു gym ൽ membership എടുത്തത്.

ആദ്യ ദിവസം അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾക്ക് almost തിരിഞ്ഞുപോകണം എന്ന് തോന്നി.

Mirror walls.

Young ആളുകൾ.

Loud music.

താൻ ഇവിടെ belong ചെയ്യുന്നില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

പക്ഷേ trainer വളരെ normal ആയി ചോദിച്ചു:

“First time ആണോ ma’am?”

ആ “ma’am” കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അല്പം confidence വന്നു.

Workout കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി കാലുകൾ വേദനിച്ച് almost നടക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല.

അവൾ sofa യിൽ ഇരുന്ന് ഹൃതിക്കിനെ call ചെയ്തു.

“ഞാൻ നാളെ definitely മരിക്കും.”

Phone ന്റെ അപ്പുറത്ത് അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“അതെ… first day എല്ലാവർക്കും same feeling ആണ്.”

“Seriously… stairs കയറാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.”

“Proud of you though.”

വിദ്യ ചിരിച്ചു.

“എന്തിന്?”

“നിങ്ങൾ finally നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.”

ആ sentence കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചിരി പതുക്കെ മങ്ങി.

കാരണം അതായിരുന്നു സത്യം.

വർഷങ്ങളായി വിദ്യ ജീവിച്ചത് എല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നു…

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…

അറിയാതെ തന്നെ, അവൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു…

Gym ൽ join ചെയ്തതിന് ശേഷം ആദ്യ കുറച്ച് ആഴ്ചകൾ വിദ്യയ്ക്ക് ശരീരമൊട്ടാകെ വേദനയായിരുന്നു.

രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കാലുകൾ വലിഞ്ഞു പിടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നും.

Bank ൽ stairs കയറുമ്പോൾ പോലും അവൾ അറിയാതെ മുഖം ചുളിക്കും.

പക്ഷേ അതിശയകരമായി…

കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ