Chapter Title : ലക്ഷ്മി 10 [Maathu]

കൂട്ടി കൊണ്ട് വരുന്നത്. എന്നിട്ട് കണ്ണുകൊണ്ട് അമ്മയോട് എന്നെ നോക്കാൻ. പുറത്ത് നിന്നുകൊണ്ടുള്ള ഇവരുടെ പരുങ്ങൽ കണ്ടിട്ട് ഞാനങ്ങോട്ടു ചോദിച്ചു.

കൊറേ നേരമായല്ലോ അവിടെ കിടന്ന് ചുറ്റിക്കളിക്കുന്നെ……  എന്താണ്

:ഏയ്.. ഞാനിവളോട് ചോദിക്കാരുന്നു  നീയും കിച്ചുവും തമ്മിലുള്ള പിണക്കം തീർന്നോന്ന്

:ഇല്ലാ….. എന്തേ

:ഏയ.. അത്‌ മുഖത്ത് കാണാനുണ്ട്

ഒരു പ്രേത്യേക രീതിയിൽ അമ്മയത് പറഞ്ഞപ്പോ ഒന്ന് ചൂളി പോയപോലെ തോന്നിയെനിക്ക് …

പിന്നെ അമ്മയെ നോക്കാതെ എടുത്തു വച്ച ഭക്ഷണം ഇടതടവില്ലാതെ കയറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു..

എന്നാലും ഒരു കണ്മഷിയൊക്കെ ഇട്ടെന്ന് വച്ച് ഇത്രയും കളിയാക്കണോ.

ഇവിടുന്ന് എത്രയും പെട്ടെന്ന് സ്‌കൂട്ടാകേണം.. ഇല്ലേൽ എനിക്ക് തന്നെ പണിയാകും.

ബാഗും ഫയലുമെടുത്ത്‌ കണ്ണന് ഒരു ചക്കര ഉമ്മയും കൊടുത്ത് കാറിൽ കയറി വിട്ടു.. ഗേറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ നോക്കുമ്പോയും കണ്ണൻ അവന്റെ കുഞ്ഞി കൈ കൊണ്ട് വീശി ടാറ്റ തരുന്നുണ്ട്.

മോഹൻ ദാസ് അസോസിയേഷന്റെ കെട്ടിടത്തിന്റെ താഴെ പാർക്കും ചെയ്ത് അറിയുന്നവർക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരിയും കൊടുത്ത് എന്റെ കേബിനിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. അതിനിടക്ക് പുരുഷകേസരികൾ എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുമുണ്ട്. സഹപ്രവർത്തകരെന്ന നിലക്ക് അവർക്കും ഒന്ന് പുഞ്ചിരി കൊടുത്ത് ഞാനെന്റെ കേബിനിൽ പോയിരുന്നു. എനിക്ക് കൊച്ചുള്ളത് മാത്രമേ ഇവിടെ എല്ലാർക്കും അറിയൂ. കിച്ചുവാണ് ഭർത്താവെന്ന് ആർക്കും അറിയത്തില്ല. മോഹനങ്കിളൊയിച്. ചിലരൊക്കെ വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ ഡിവോഴ്സ് ആയ പെണ്ണാണെന്നാണ്.

കേസിന്റെ പേപ്പറുകൾ ഒന്ന് അടുക്കി വച്ച് മോഹനങ്കിളിലിനെ കാത്തു നിന്നു. കോടതിയുടെ കുറച്ച് അടുത്ത് തന്നെയാണ് ഈ കെട്ടിടവും.

അതിനിടക്ക് എന്റെ കൂടെ വർക്ക്‌ ചെയുന്ന രമ്യ അരികിലേക്ക് വന്നു.

:എന്താണ്