Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]
നായരുടെ തല തുവര്ത്തിയിട്ട് നിഷാദിനെ നോക്കി.
“കൊണ്ടുപൊക്കോ മോനെ”
തോര്ത്ത് ബക്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് അവര് കൊഴുത്ത കൈകള് പൊക്കി മുടി അഴിച്ചുകെട്ടി. എല്ലാം കാണിച്ചുള്ള ആ നില്പ്പ് നായരുടെ ഉള്ളില് ഒരേ സമയം കാമവും പകയും ഉണ്ടാക്കി. അവനെ കാണിക്കുകയാണ് അവള്; എല്ലാം. പക്ഷെ നിസ്സഹായനായിരുന്നു അയാള്; തീര്ത്തും നിസ്സഹായന്.
നിഷാദ് ലക്ഷ്മിയമ്മയെ നോക്കാതെ കസേര തിരികെയുരുട്ടി. അവന്റെ ഹൃദയം കുരങ്ങനെപ്പോലെ ചാടിക്കളിച്ചു. ആദ്യമായാണ് അവരുടെ പച്ചമുലകള് അവന് കാണുന്നത്. ഇത്രയേറെ കാമം സിരകളെ കീഴടക്കിയ ഒരു സന്ദര്ഭം അവന്റെ ജീവിതത്തില് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നായരെ തിരികെ കിടത്തുമ്പോള് അവനയാളെ നോക്കി. ആ മുഖത്തെ ഭാവം അവന് വിവേചിക്കാനായില്ല. സാറിനു ഉള്ളില് നല്ല ബോധമുണ്ട്. പക്ഷെ സംസാരിക്കാനാവുന്നില്ല. ആന്റി അങ്ങനെയൊക്കെ കാണിക്കുന്നത് സാറിന് പ്രയാസം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷെ, ചോരയും നീരുമുള്ള സ്ത്രീയാണ് അവര്. ഓര്ത്തപ്പോള് നിഷാദിന്റെ ലിംഗം നനഞ്ഞു.
“മോനെ ചേട്ടന് കഞ്ഞി കൊടുക്കണം. ഞാനീ നനഞ്ഞ തുണി ഒന്ന് മാറിയിട്ട് വരാം” വാതില്ക്കലെത്തി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് ലക്ഷ്മിയമ്മ പോയി.
നായര്ക്ക് ചെറിയ ആശ്വാസമുണ്ടായി. അതേ വേഷത്തോടെ അവള് കഞ്ഞിയുമായി വരുമോ എന്ന ശങ്കയിലായിരുന്നു അയാള്. നിഷാദ് തലയണ നിവര്ത്തിയിട്ടു നായരെ മെല്ലെ എഴുന്നേല്പ്പിച്ച് ചാരിയിരുത്തി. ഒപ്പം താങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനും ഇരുന്നു.
“ഒക്കെ ശരിയാകും സാറേ. ഇപ്പൊ സാറിനു പഴയതിലും മാറ്റമുണ്ടല്ലോ”
അയാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്, ആത്മാര്ഥതയുടെ തരിമ്പ് പോലുമില്ലാതെ അവന് പറഞ്ഞു. ഈ ജന്മത്ത് അയാള് സുഖപ്പെടരുത് എന്നുതന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. കാരണം ഈ ജോലി അവന് അത്രയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. നായര്ക്ക് അതുകേട്ടപ്പോള് അവനോടു സ്നേഹം തോന്നി. ഒരുപക്ഷെ താന് കരുതുന്നതുപോലെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല അവന്റെ മനസ്സില്. തന്റെ വൈകല്യമുള്ള മനസ്സിന്റെ തോന്നലാണ് മിക്കതും. അയാള് ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.
മുറിയിലേക്ക് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ പരിമളം എത്തി. ഒരു സുഗന്ധ വസ്തുവും ഉപയോഗിക്കാതെ തന്നെ സ്ത്രൈണ ഗന്ധത്തിന്റെ ശക്തമായ സ്രോതസ്സാണ് അവര്. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ കേശഭാരവുമായി, ഇളം നീല നിറമുള്ള സാരിയില് ലക്ഷ്മിയമ്മ വന്നു; കൈയിലെ താലത്തില് കഞ്ഞിയുമായി. നിഷാദ് വാ പിളര്ന്നിരുന്നുപോയി. പൊക്കിളില് നിന്നും ഇനിയൊരല്പ്പം കൂടി താഴ്ത്തിയാല്, അവരുടെ പൂറിന്റെ
💬 Comments
View all comments