Chapter Title : ലക്ഷ്മിയുടെ അരഞ്ഞാണം [Master]

ശബ്ദം തീരെ താഴ്ത്തി.

“ആന്റി പറ”

“നീ അവള് വന്നാല്‍ അവധിയെടുത്ത് പോകണം. പകരം ആരെയും വിടുകയും ചെയ്യരുത്. അവള് തന്നെ നോക്കട്ടെ അങ്ങേരെ”

നിഷാദിന് മനസ്സിലായില്ല അവരുടെ ഉന്നം. അപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മിയമ്മ വിശദീകരിച്ചു.

“രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് അവള് മടുക്കും. പിന്നെ തിരികെ പൊക്കോളും. നീയുള്ളത് കൊണ്ടാ അവള്‍ക്ക് സഹായിക്കണം എന്ന് തോന്നിയത്. ഫോണ്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ നിന്നെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നു. നിന്നെപ്പോലെ ആരോഗ്യമുള്ള ഒരാള് നോക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍, ചുമ്മാ ആ പേര് പറഞ്ഞിവിടെ നില്‍ക്കാമല്ലോ. എന്നിട്ട് കാര്യോം സാധിക്കാം” അവരുടെ സുന്ദരമായ മുഖത്ത് വെറുപ്പ് പടര്‍ന്നുപിടിച്ചു. ലക്ഷ്മിയമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തം മക്കളെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന നിഷാദിന്റെ സംശയം കൂടുതല്‍ ബലപ്പെട്ടു.

അവന്‍ തലയാട്ടി. മരുമകള്‍ ഇവിടെ നില്‍ക്കുന്നത് ഇവര്‍ക്കിഷ്ടമല്ല. തനിക്കും. ഇവിടെ വേറാരും വേണ്ട. ലക്ഷ്മിയമ്മയും താനും സാറും മാത്രം മതി ഇവിടെ. സാറ് എന്നും ഇങ്ങനെതന്നെ കിടക്കണം. ലക്ഷ്മിയമ്മ എന്ന മദാലസയുടെ ശരീരം ആവോളം അനുഭവിച്ച് കൊതി തീരുംവരെ. പക്ഷെ അത് നടക്കുമോ? അപ്പോഴാണ്‌ അവന് മറ്റൊരു സംശയം തോന്നിയത്.

“ചെലപ്പോ പോയില്ലേലോ?” അവന്‍ ചോദിച്ചു.

ലക്ഷ്മിയമ്മ അസ്വസ്ഥതയോടെ തലയാട്ടി. അവള്‍ പോകും എന്നുതന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ വിശ്വാസം.

“പോകും; മേലനങ്ങി ജോലി ചെയ്യാത്തവള്‍ക്ക് ചേട്ടനെ പൊക്കിയെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ”

നിഷാദ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

“ചേട്ടന്റെ മുമ്പില്‍ വച്ച് ഇതെപ്പറ്റി ഒന്നും പറയരുത് കേട്ടോ”

അവന്‍ തലയാട്ടി. ലക്ഷ്മിയമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ഓളം വെട്ടുന്ന ആ അരക്കെട്ടിലേക്കും അടിപ്പാവാടയുടെ ഉള്ളില്‍ ഇളകിമറിയുന്ന വിരിഞ്ഞുരുണ്ട ചന്തികളിലേക്കും നോക്കി നിഷാദ് അണ്ടി തടവി. തനിക്കും അവര്‍ക്കുമിടയിലെ ഒരു രഹസ്യം! ഇതുപോലെ