Chapter Title : ലതികയുടെ കാമം [സ്പൾബർ]

പോലും നാട്ടിലേക്കയക്കാൻ കിട്ടിയില്ല. നാട്ടുകാർ ചേർന്ന് അവറാച്ചൻ്റെ ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സിൽ വെച്ച് ഒരു അനുശേചനയോഗം ചേർന്നു. അപ്പനുമമ്മയും മരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു. ജോണി ഇപ്പോഴും അതീവ ദുഖിതനായി, പ്രാർത്ഥനയുമായി നടക്കുകയാണ്.

ലതിക അവൾക്കാവുന്ന പോലെ അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ലതികയെ സംബന്ധിച്ച് അവൾക്ക് വലിയ സങ്കടമൊന്നുമില്ല. വളരെ കുറച്ച് ദിവസം മാത്രമാണ് അവരുടെ കൂടെ അവൾ കഴിഞ്ഞത്. അവർ മരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല ദുഖമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മാസമായപ്പോഴേക്കും അവൾ പഴയത് പോലെയായി. പക്ഷേ ജോണി ഇനിയും അതിൽ നിന്നും കരകയറിയിട്ടില്ല.

ലതികയാണെങ്കിൽ കടി കയറി കണ്ണു കാണാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലെത്തിയിരുന്നു. സദാ സമയവും നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന പൂറുമായാണ് അവളുടെ നടപ്പ്. കുളിക്കുമ്പോഴും, മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോകുമ്പോഴും പൂറ്റിൽ വിരലിട്ടിളക്കും പക്ഷേ അതവളുടെ കടി കൂട്ടിയതേ ഉള്ളൂ. ഇന്നിതിനൊരു തീരുമനമുണ്ടാക്കണമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചാണ് അന്ന് രാത്രി അവൾ മുറിയിലേക്ക് വന്നത്.

ജോണി മലർന്ന് കിടന്ന് നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് എന്തോ ആലോചനയിലാണ്. അവൾ നേരെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. ഉടുത്തിരുന്ന നൈറ്റി ഊരിമാറ്റി. അൽപം മുൻപ് അവൾ കക്ഷത്തും, പൂറ്റിലുമെല്ലാം ഹെയർ റിമൂവർ തേച്ച് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.ഒരു തുണിയെടുത്ത് അതെല്ലാം തുടച്ച് കളഞ്ഞു. കൊഴുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ വീർത്ത അപ്പം പോലെ അവളുടെ പൂർ പൊങ്ങി നിന്നു. അതിൽ നിന്നും നൂലു പോലെ കൊഴുത്ത തേൻ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ പെട്ടെന്ന് കുളിച്ച് ഒരു ടവ്വൽദേഹത്ത് ചുറ്റി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ജോണി ഇപ്പഴും അതേ കിടപ്പ് തന്നെയാണ്. ‘“ ജോണിച്ച “അവൻ ഉറങ്ങിയോ എന്നറിയാനായി അവൾ ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കി “ ഉം “ ഒരു മൂളൽ