Chapter Title : ലതികയുടെ കാമം 2 [സ്പൾബർ]

എടീ അവരാതീ, പാതിരാത്രി മനുഷ്യനെ വിളിച്ച് കളിയാക്കിയിട്ട് ഞാൻ തെറിപറഞ്ഞെന്നോ? അല്ലെങ്കിൽ നീ ആരാണെന്ന് പറ” അവൻ കലിപ്പിൽതന്നെ “അത് ചേട്ടൻ തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ ചേട്ടനെ നന്നായി അറിയുന്ന ഒരാളാണ്.ഇന്നും കൂടി നമ്മൾ കണ്ട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്.” അവന് മനസിലാവുന്നെങ്കിൽ ആയ്ക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൾപറഞ്ഞു. “ശരി,ഞാനൊന്ന് ആലോചിക്കട്ടെ,നാളെ വിളിക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി.അവൾക്ക് സമാധാനമായി. അയാൾ വഴിക്ക് വരും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ ലതികവരുത്തും. മൊബൈൽ ബെഡിലേക്കിട്ട് രവി ആലോചിച്ചു.ആരായിരിക്കുമത്.തന്നെ ശരിക്കറിയാവുന്ന ആരോ ആണ്. തന്നെയൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് സംസാരിക്കാൻമാത്രം ധൈര്യമുള്ള ഏത് പെണ്ണാണീ നാട്ടിലുള്ളത്.ഇന്ന്താൻ കണ്ട് സംസാരിച്ച സ്ത്രീകളെയല്ലാം ഓരോന്നായി അവൻ ഓർത്തെടുത്തു.പെട്ടെന്ന് തലയിൽ ഇടിവെട്ടിയപോലെ അവൻ തരിച്ചിരുന്നു. അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.ഇന്ന് ഒരേഒരു സ്ത്രീയുമായി മാത്രമേതാൻ സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.അത് മരിച്ചുപോയ ജോണിക്കുട്ടിയുടെ ഭാര്യ ലതികയാണ്’.അവളാണോ തന്നെ വിളിച്ചത്. ഹേയ്,ഒരിക്കലുമല്ല. ആ വെണ്ണക്കട്ടി തന്നെയൊക്കെവിളിക്കുമോ?അവൾക്കാവ ശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആൾ മുന്നിലെത്തും.ഇത് വേറാരോ തന്നെ പറ്റിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ ഇന്ന് പകൽഅവൾ തൻ്റെ മുന്നിൽ വന്ന്നിന്നവേഷവും, ആദ്യമായി തന്നോട് സംസാരിച്ചതുമെല്ലാം അവൻ ഓർത്തുനോക്കി.ഒരാവശjവുമില്ലാതെയാണ് അവൾ തന്നോട്ഓരോന്ന് ചോദിച്ചത്.അതും അടിയിൽ ഒന്നുംഇടാതെ. ഇനി അവൾ തന്നെയായിരിക്കുമോ? എങ്കിൽ തന്നെഇഷ്ടമാണെന്നൊക്കെ എന്തിനാണവൾ പറഞ്ഞത്.അവൾക്ക് വേറെ എത്രയോ നല്ലചെറുപ്പക്കാരെകിട്ടും. ഏതായാലും അത് ലതികയാണെന്നുറപ്പിക്കാൻ അവനായില്ല. പക്ഷേ ഇന്ന്താൻ സംസാരിച്ച ഒരേഒരു സ്ത്രീ ലതികമാത്രമാണ്. ഇനിമുതൽ അവളെയൊന്ന് നിരീക്ഷിക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ച് അവൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെഫോൺബെല്ലടി കേട്ടാണ് അവൻ ഉണർന്നത്.നോക്കുമ്പോൾ ലതികയുടെ ശരിക്കുള്ള നമ്പറിൽ നിന്നുള്ള കോളാണ്.ഇവളെന്തിനാണ് ഇപ്പോൾതന്നെ വിളിക്കുന്നതെന്നോർത്ത് അവൻ ഫോണെടുത്തു. “ചേട്ടാ ഞാൻ ലതികയാണ്,ജോണിയുടെ….” “ ആ… മനസിലായി, എന്താകാര്യം” അയാൾ സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു. “ചേട്ടാ റോസ് ഇന്നലെരാത്രി തീരെ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.മൊത്തം നല്ലകുരയായിരുന്നു. ചേട്ടൻ വന്ന് ഒന്ന് നോക്കാമോ?” അവൾപറഞ്ഞു. “ ശരി,ഞാനിപ്പോവരാം”എന്ന്പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെച്ച് അവൻ ആലോചിച്ചു.ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ