Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 5 [കാവൽക്കാരൻ]

കിരണേട്ടനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല..." അജു ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.

കിരണിനെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടാത്തതിൽ എനിക്ക് വലിയ അത്ഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല. കാരണം അവനും എന്റെ ഏട്ടനും പിന്നെ വേറെ കുറേ എണ്ണങ്ങളും കൂടി ടെറസിന്റെ മുകളിൽ നേരത്തെ തന്നെ 'രാത്രി സേവ' തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കുപ്പി പൊട്ടിച്ച് ഇപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരും ഓഫ് ആയിട്ടുണ്ടാവും. അവന്മാരെ ഇപ്പോൾ വിളിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല.

മൈര്! രാത്രിയും ആയിപ്പോയി... ഇനി ഞാനെന്ത് ചെയ്യും? ഈ ചെക്കന് അറിയില്ലല്ലോ എനിക്ക് രാത്രി ഇരുട്ടത്ത് പുറത്തിറങ്ങാൻ വല്ലാത്ത പേടിയാണെന്ന്! എന്റെ കടയാണെങ്കിലും ഈ പാതിരാത്രി ചോരയും തല്ലിപ്പൊളിക്കലും ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ആർക്കായാലും ഒന്ന് കിളി പോവില്ലേ?

പക്ഷേ, മുതലാളിയല്ലേ... അതിന്റെ ഒരു പക്വത ഞാൻ കാണിക്കണമല്ലോ..... അവസാനം എന്ത് ധൈര്യത്തിലാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു:

"നീ പേടിക്കാതെ അവിടെ നിൽക്ക്... ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം."

"ശരി ഏട്ടാ..."

ആ ചെറ്റ അപ്പോൾ തന്നെ ഓക്കെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ വെക്കുകയും ചെയ്തു! അവന് അത് കേൾക്കാൻവേണ്ടി കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.....

ഫോൺ കട്ട് ആയതും ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. എന്റെ ഈശ്വരാ, ഞാനിപ്പോൾ എന്ത് പൊട്ടത്തരമാണ് പറഞ്ഞത്? കല്യാണത്തലേന്ന് രാത്രി, അതും പുര നിറയെ ആളുള്ള സമയത്ത്, കല്യാണച്ചെക്കൻ വീട്ടീന്ന് ആരോടും പറയാതെ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ വീട്ടുകാർ എന്റെ കാല് രണ്ടും തല്ലിയൊടിക്കും! അതും രാത്രിയെ പേടിയുള്ള ഞാൻ...,അതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല.

ഇനിയിപ്പോൾ കടയിൽ പോകാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല. അജു അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് പേടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. ആരുമറിയാതെ എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങണം... അതിന് എനിക്കൊരു കൂട്ടിനെ തപ്പണം! ഈ പാതിരാത്രിക്ക്, ഇരുട്ടിനെ പേടിയുള്ള