Chapter Title : ലവ് ബൈറ്റ് 7 [കാവൽക്കാരൻ]

ചോരയാണെന്ന് ഈ ഹാളിൽ എനിക്ക് മാത്രമല്ലേ അറിയൂ!.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ ആ കാർമുകിൽ മുടിയിഴകൾ ഒരു ടവൽ കൊണ്ട് പതുക്കെ തുവർത്തി, അവളത് ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റിയിട്ടിരിക്കുന്നു. മുഖത്ത് യാതൊരുവിധ മേക്കപ്പുമില്ല, എങ്കിലും ആരും കണ്ണിമവെട്ടാതെ ഒന്ന് നോക്കി നിന്നുപോകുന്ന വല്ലാത്തൊരു വശ്യത.

അവൾ ഇട്ടിരുന്ന ആ ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു ഹൈലൈറ്റ്. സാരിയൊക്കെ മാറ്റി, വീട്ടിൽ സാധാരണ ഇടുന്ന പോലത്തെ ലൂസായ ഒരു വേഷമായിരുന്നു അത്.

ഒരു ഇളം പീച്ച് (Peach) നിറത്തിലുള്ള, വളരെ മൃദുവായ ഇംപോർട്ടഡ് സിൽക്കിന്റെ കോ-ഓർഡ് സെറ്റ് (Co-ord set) ആയിരുന്നു വേഷം. വീട്ടിൽ ക്യാഷ്വൽ ആയിട്ട് ഇടുന്നതാണെങ്കിലും, ആ തുണിയുടെ തിളക്കവും, അതിന്റെ ഫിറ്റിംഗും ഫിനിഷിംഗും കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം അതൊരു ഒന്നൊന്നര ബ്രാൻഡഡ് ഐറ്റമാണെന്ന്.

വളരെ ലളിതമാണെങ്കിലും, അവളെ കണ്ടാൽ ഹൈക്ലാസ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് എന്നാൽ എന്താണെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലാകും. ആ ഡ്രസ്സിന്റെ വിലയുണ്ടെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ എന്റെ ഈ കുടുംബം മൊത്തം ഒരു മാസം സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കുമായിരിക്കും!

ആ ഇളം പീച്ച് നിറമുള്ള ഡ്രസ്സും ധരിച്ച്, പടവുകൾ ഓരോന്നായി ഇറങ്ങി വരുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ... എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ പ്രണയം ഒരു നിമിഷം തലപൊക്കി നോക്കി. എത്ര ഭീകരിയായ ഡ്രാക്കുളയാണെങ്കിലും, എത്ര ചോര കുടിക്കുന്നവളാണെങ്കിലും എന്റെ മന്ദാരം ശരിക്കും ഒരു സുന്ദരി തന്നെയാണല്ലോ ഭഗവാനേ! ഒരു നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ കഴുത്തിലെ വേദനയും ഭയവും ഈ ലോകം തന്നെയും മറന്ന്, ഒരു കാന്തത്തിൽ ഇരുമ്പെന്ന പോലെ അവളിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണുകൾ നട്ട് ഇരുന്നുപോയി.

അങ്ങനെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി വായ പൊളിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ നേരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്. അവളുടെ ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് വളരെ മനോഹരമായ, സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്ന് അവൾ നിന്നു. പിള്ളേരുടെ ബഹളമൊക്കെ