Chapter Title : ലയം [പങ്കജാക്ഷി]

മുഖത്തു പേടിയും സങ്കടവും ഞാൻ കണ്ടു. അവൻ അവിടെനിന്നും ഓടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു .

വിനു: ചേട്ടാ പ്ലീസ് ആരോടും പറയരുത് ഞാൻ കാലുപിടിക്കാം

ഞാൻ: എന്തിന്. ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ പോണില്ല.

അതുകേട്ടാതും അവന്റെ മുഖത്തു പേടി മാറി പക്ഷെ ആ നാണക്കേട് ഞ്ഞാൻ കണ്ടു.

നീ വാ രണ്ടെണ്ണം കഴിക്കാം ഒരു കമ്പിനിക്ക് നിന്നെ നോക്കി വന്നതാ.

ഞാൻ അവന് ഒരെണ്ണം ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു. അവൻ അത് ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചു

ഞാൻ: ഡാ.. ഡാ  വെള്ളം ഒഴിച്ച് കഴിക്കട കൂമ്പ് വാടും. ആരോടും പറയരുത് ഞാൻ ഇത് തന്നെന്ന്

അവൻ: ഇല്ല ചേട്ടാ പക്ഷെ ചേട്ടനും പറയരുത് പ്ലീസ് ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല

ഞാൻ: അത് പോട്ടെ എത്ര നാളായി ഈ പരുപാടി തുടങ്ങീട്ട്?

അവൻ തല കുനിച്ചുകൊണ്ട്...

അത്....അതുപിന്നെ

ഞാൻ: പറയെടാ.. ഞാനും ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ ആയിരുന്നു.

വെറുതെ ചെറുക്കനെ കൊണ്ട് പറയിക്കാൻ തട്ടി വിട്ടു ഈ പ്രായത്തിൽ ഈ ധൈര്യം നമുക്കില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവനറിയില്ലല്ലോ..

അവൻ: അത് കുറേ ആയി

ഞാൻ: കാണൽ മാത്രേ ഒള്ളോ?

അവൻ: അത്രേ ഒള്ളു

ഞാൻ:അതെന്താ?

അവൻ:പേടിയാ ചേട്ടാ

ഞാൻ: കളിക്കാൻ തോന്നിയില്ലേ?

അവൻ പിന്നെയും തലകുനിച്ചു. ഞാൻ അവന്റെ തടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം പൊക്കി എന്നിട്ട്.

പറയെടാ...?

അവൻ:മ്മ്.. പക്ഷെ..

ഞാൻ: പക്ഷെ?

അവൻ: അതൊന്നും നടക്കില്ല..

ഞാൻ:പോട്ടെ.. അമ്മയെ കണ്ടിട്ട് എങ്ങിനെ ഉണ്ട് മുഴുവൻ കണ്ടോ?

ഞാൻ ഒരെണ്ണം കൂടി അവന് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു ഒരെണ്ണം ഞാനും അടിച്ചു. സ്വൊന്തം അമ്മയുടെ ശരീര വർണന സ്വൊന്തം മകന്റെ വായിൽനിന്നും തന്നെ കേൾക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സുഖം ഉഫ്. .. പറഞ്ഞറിയാക്കാൻ ആവാത്തത് അനുഭവിച്ചവർക്കേ അറിയൂ.

അവൻ: മ്മ്

ഞാൻ: പൂർ കണ്ടോ... എങ്ങനെ ഉണ്ട്?

അവൻ: വീർത്ത് ഉന്തിയത്

ഞാൻ: വടിച്ചിരുന്നോ?

അവൻ: ഇല്ല ചെറിയ കുറ്റിരോമം ഉണ്ട്

ഞാൻ:പിന്നെ?

അവൻ:മുലകണ്ണ് മുഴുത്ത ഞാവൽ പഴം പോലെ ഉണ്ട് കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിളും

ഞാൻ: ഉഫ്ഫ്

പെട്ടന്ന്