Chapter Title : ലീനാശങ്കര്
''ആന്റിയെ എനിക്കിഷ്ടമാ ഒത്തിരി.... ഞാനെന്ത് ചെയ്യണമിനി....?''
''നീ എന്നെ കെട്ടണം'' ഗിരിജ ആന്റിയുടെ ആ വാക്കുകള് കേട്ട ഞാന് അതൊരു തമാശയായി എടുത്തു. എനിക്കന്ന് അത്രയ്ക്കുള്ള അറിവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ''ആ അതു എനിക്ക് ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സായിട്ടല്ലേ കല്യാണം കഴിക്കാന് പറ്റൂ...?'' ഞാന് വീണ്ടും തമാശമട്ടില് പറഞ്ഞു. ''അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും കല്യാണം കഴിക്കാം...'' ആന്റി ദുശ്ശാഠ്യം പിടിക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പോലെ പറഞ്ഞു.
''എന്തു വട്ടാ ആന്റി ഈ പറയുന്നത്?? ഈ വയസ്സില് പെണ്ണുകെട്ടാന്നോ?? ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ലേ ആന്റി???'' ഞാന് ആന്റിയെ എന്റെ ദേഹത്തുനിന്നും അടര്ത്തിമാറ്റിയിട്ട് മുഖത്തു നോക്കി അല്പം ഗൌരവത്തോടെ ചൊദിച്ചു.
ആന്റി വീണ്ടും എന്നെ ഇടതു കൈകൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ട് വലതു കൈകൊണ്ട് എന്റെ തലയിലും മുഖത്തും തലോടിക്കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകളില് നോക്കി പറഞ്ഞു. ' ഞാന് പറയുന്നത് എന്റെ കണ്ണന് ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്ക്കണം. നിന്നെ ഞാന് ഭര്ത്താവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇന്നു തന്നെ ഈ കൈകള്കൊണ്ടു ഈ മിന്നും മോതിരവും നീ എന്നെ അണിയിക്കണം. നമ്മള് രണ്ടാളും മുകളിലുള്ള ആളും മാത്രമറിയുന്ന ഒരു വിവാഹം. '
ആന്റി എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പുകളോടും കൂടിയാണ്. വന്ന് രൂപത്തിന്റെ മുന്പില് മുട്ടുകുത്തി അല്പനേരം കണ്ണടച്ചു നിന്നു. പിന്നെ തീപ്പെട്ടിയെടുത്തു തിരി കത്തിച്ചു. പിന്നീടു എന്നൊടാ താലിയെടുത്തു കഴുത്തില് കെട്ടികൊടുക്കാന് പറഞ്ഞു. ഞാന് വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ താലി കൈയ്യിലെടുത്തു ആന്റിയുടെ കഴുത്തില് അണിയിച്ചു. പിന്നെ മോതിരവും. ആന്റിയും എന്റെ മൊതിരം എന്റെ കൈവിരലിലിട്ടുതന്നു. പിന്നെ സ്റ്റൂളിലിരുന്ന സാരിയെടുത്ത് ആന്റിയെ പുതപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ എന്റെ ആരുമറിയാതെ ഒരുടമ്പടിയുമില്ലാതെ ഞാനൊരു പെണ്ണിന്റെ കഴുത്തില് താലികെട്ടി.
അതുകഴിഞ്ഞപ്പോള് എന്തോ അധികാരം കിട്ടിയതുപോലെ ആന്റിയെ മുറുകെക്കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആന്റിയും ഒരു കൌമാരക്കാരിയുടെ ജാള്യതയോടെ എന്നിലേക്കമര്ന്നു. എന്റെ ചുണ്ടില് അധരങ്ങള് ചേര്ത്തുവച്ച് അമര്ത്തിയൊന്നു ചുമ്പിച്ചു. ഞാന് ആന്റിയെ എന്നിലേക്കു വലിച്ചുമുറുക്കി ഭ്രാന്തമായി ചുബിക്കാന് തുടങ്ങി. ആന്റി എന്നില് നിന്നു കുതറിമാറിയിട്ട് എന്നൊടു പറഞ്ഞു. ' കുട്ടാ ഇന്നുമുതല് ഞാന് നിനക്കും കൂടി അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. ആ അവകാശം അറിയുന്നവര് നമ്മള് രണ്ടാളും മാത്രം. അത് ആകാവുന്നിടത്തോളം മറ്റൊരാള് അറിയാതെ നോക്കേണ്ടതു നമ്മുടെ
💬 Comments
View all comments