Chapter Title : ലീനാശങ്കര്‍

എന്റെ മാമ്മന്‍ വിദേശത്തായിരുന്നു. അവരുടെ ഏകമകള്‍ ശില്‍പ്പ... എന്റെ മുറപ്പെണ്ണാണെങ്കിലും എന്റെ ചേച്ചിയായിരുന്നു ശില്‍പ്പ. ശില്‍പ്പ ചേച്ചി ബാംഗ്ലൂരിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. ആന്റിയുടെ കുഞ്ഞമ്മ ആന്റിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു താമസം. കുഞ്ഞമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ തറവാട്ടില്‍ പോവുമ്പോള്‍ ആന്റി എന്നെ കൂട്ടിന് വിളിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ കൂട്ടിനുവിളിച്ച ഒരു ദിവസമാണ്.

സ്‌നേഹം കൂടിയെന്നതുപോലെ ആന്റി ''എന്റെ കുട്ടാ..'' എന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അധരങ്ങള്‍കൊണ്ടെന്റെ ചുണ്ടില്‍ അമര്‍ത്തിചുബിച്ചു. പിന്നെ എന്നെ ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ തോളത്തേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു. ശരീരത്തമരുന്ന മൃദുലത അറിഞ്ഞെങ്കിലും മനസ്സിന്റെ പിരിമുറുക്കം മൂലം എന്നില്‍ പ്രത്യേക വികരമൊന്നുമുണര്‍ന്നില്ല. കൈ അയച്ചാല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും എന്നവിധത്തില്‍ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആന്റി ആ നില തുടര്‍ന്നു. മുതിര്‍ന്നവര്‍ കുട്ടികളെ സ്വാന്തനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാന്‍ ആന്റിയെ ഇടതുകൈ കൊണ്ടു കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വലതുകൈ പുറത്തു തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നിശബ്ദത മുറിച്ചുകൊണ്ട്

ഞാന്‍ പതിയെ ചൊദിച്ചു.

''ആന്റിയെ എനിക്കിഷ്ടമാ ഒത്തിരി.... ഞാനെന്ത് ചെയ്യണമിനി....?''

''നീ എന്നെ കെട്ടണം'' ഗിരിജ ആന്റിയുടെ ആ വാക്കുകള്‍ കേട്ട ഞാന്‍ അതൊരു തമാശയായി എടുത്തു. എനിക്കന്ന് അത്രയ്ക്കുള്ള അറിവേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ''ആ അതു എനിക്ക് ഇരുപത്തിയൊന്ന് വയസ്സായിട്ടല്ലേ കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ പറ്റൂ...?'' ഞാന്‍ വീണ്ടും തമാശമട്ടില്‍ പറഞ്ഞു. ''അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കല്യാണം കഴിക്കാം...'' ആന്റി ദുശ്ശാഠ്യം പിടിക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പോലെ പറഞ്ഞു.

''എന്തു വട്ടാ ആന്റി ഈ പറയുന്നത്?? ഈ വയസ്സില്‍ പെണ്ണുകെട്ടാന്നോ?? ഈ ലോകത്തൊന്നുമല്ലേ ആന്റി???'' ഞാന്‍ ആന്റിയെ എന്റെ ദേഹത്തുനിന്നും അടര്‍ത്തിമാറ്റിയിട്ട് മുഖത്തു നോക്കി അല്പം ഗൌരവത്തോടെ ചൊദിച്ചു.

ആന്റി വീണ്ടും എന്നെ ഇടതു കൈകൊണ്ട്