Chapter Title : ലേഖയുടെ പടയോട്ടം [Master] [Reloaded]

സുശീല പറഞ്ഞു. ലേഖ അവളുടെ താഴെ പടിയില്‍ ഇരുന്നു. വേലായുധന്‍ സുശീല കാണാതെ അവളെ നോക്കി. അവളുടെ ആര്‍ത്തിപൂണ്ട കണ്ണുകള്‍ അയാളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചില്‍ ആയിരുന്നു. കാടുപോലെ വളര്‍ന്നിരുന്ന അയാളുടെ രോമക്കാട്ടില്‍ മുഖം ഇട്ടുരയ്ക്കാന്‍ ലേഖയ്ക്ക് കൊതി തോന്നി.

“രാത്രി മഴ പെയ്തേക്കും” വേലായുധന്‍ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

കുന്തിച്ചിരുന്ന ലേഖയുടെ കൊഴുത്ത തുടകള്‍ പകുതിയും നഗ്നമായിരുന്നു. അയാളെ അത് കാണിക്കാന്‍ തന്നെയായിരുന്നു അവള്‍ പാവാട ധരിച്ചത്. അയാള്‍ ആക്രാന്തത്തോടെ തന്റെ കാലുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ ലേഖയ്ക്ക് ഹരം കയറി.

“പകല്‍ ഒറങ്ങിയ കൊണ്ട് ഒറക്കം വരുന്നില്ല..”

നാരയണന്‍ ബീഡിയുടെ പുക വലിച്ചൂതിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇടിത്തീ വീണ പോലെ വേലായുധന്‍ അവനെ നോക്കി; പിന്നെ ലേഖയെയും. അവള്‍ സുശീല കാരണം നോട്ടം മാറ്റി ഒരു പാട്ട് മൂളി.

കുറെ നേരം അവര്‍ പലതും സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവസാനം സുശീലയ്ക്ക് ഉറക്കം വരാന്‍ തുടങ്ങി. അവളും നാരായണനും ഉറങ്ങാനായി വേലായുധനും ലേഖയും അക്ഷമയോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ലേഖയുടെ മുഖം തുടുത്തു.

“ലേഖ കിടക്കുന്നില്ലേ” സുശീല കോട്ടുവായ ഇട്ടുകൊണ്ട്‌ ചോദിച്ചു.

അവള്‍ മൂളി. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് വേലായുധനെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.

“എന്നാ ചേട്ടാ ഞാന്‍ കിടക്കാന്‍ പോവ്വാ.നല്ല ക്ഷീണം” സുശീല പറഞ്ഞു.

“ശരി..നീ കെടന്നോ” അയാള്‍ പറഞ്ഞു. അതിനിടെ നാരയണന്‍ അടുത്ത ബീഡി കത്തിച്ചു.

“എന്താ അളിയാ ഞാന്‍ തന്നത് അടിച്ചില്ലേ” വേലായുധന്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“അടിച്ചു..കുറച്ചൂടെ ബാക്കി ഉണ്ട്..അത് കിടക്കാന്‍ നേരം തീര്‍ക്കാം” നാരായണന്‍ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദം കുഴഞ്ഞിരുന്നു.

“എന്നാല്‍ വാ കിടക്കാം..അളിയന് രാവിലെ പോണ്ടതല്ലേ” ലേഖയുടെ പൂറും മുലകളും തിന്നാനും അവളെ കൊതിതീരെ ഊക്കാനും ഭ്രാന്തെടുത്ത് നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന വേലായുധന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒറക്കം വരുന്നില്ല..” നാരായണന്‍ ബീഡി വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

വേലായുധന് അവനെ കൊല്ലാനുള്ള കോപം വന്നെങ്കിലും നിയന്ത്രിച്ചു.