Chapter Title : ലേഖയുടെ പടയോട്ടം [Master] [Reloaded]

“എന്നുപറഞ്ഞാ നാളെ അങ്ങ് ചെന്നിട്ടു ജോലിക്ക് പോണ്ടായോ” അയാള്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് ചോദിച്ചു. നാരായണന്‍ മൂളി.

“എങ്കീ വാ..നേരത്തെ കെടന്നാല്‍ നേരത്തെ എഴുന്നേക്കാം”

അങ്ങനെ വേലായുധന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി നാരായണന്‍ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

“അളിയന്‍ ചെന്ന് ബാക്കിയുള്ള അതങ്ങ് പിടിപ്പിക്ക്..ഉറക്കം താനേ വരും”

ഉള്ളില്‍ കയറി കതകടച്ചുകൊണ്ട് വേലായുധന്‍ പറഞ്ഞു. നാരയണന്‍ ആടിയാടി നിന്ന് മൂളിയ ശേഷം അവന്റെ മുറിയില്‍ കയറി. ലേഖ കട്ടിലില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവന്‍ ചെന്നു മദ്യം എടുത്ത് വെള്ളം പോലും ചേര്‍ക്കാതെ ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു. ലേഖ തനിക്കത് ബാധകമേ അല്ലെന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്ങനെയും പണ്ടാരം ഒന്ന് ഉറങ്ങിക്കിട്ടിയാല്‍ മതി എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത. മദ്യത്തിനു പുറമേ കുറച്ച് വെള്ളം കൂടി കുടിച്ച ശേഷം നാരായണന്‍ കിടന്നു.

“നിനക്കും ഒറക്കം വരുന്നില്ലേ” കട്ടിലില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഭാര്യയോട് അവന്‍ ചോദിച്ചു.

“ചേട്ടന്‍ ഉറങ്ങ്‌..രാവിലെ ജോലിക്ക് പോണ്ടതല്ലേ?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നല്‍കാതെ അവള്‍ മുടി മുകളിലേക്ക് കെട്ടിവച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഉം പോണം..പഷേ ഒറക്കം വരുന്നില്ല. അതൂടങ്ങ്‌ തീര്‍ത്തേക്കാം” അവന്‍ പറഞ്ഞു.

അതീവ സ്വാദിഷ്ഠമായ മാംസാഹാരം ചൂടോടെ മുന്‍പില്‍ വിളമ്പിയിട്ടും അത് അനുഭവിക്കാനുള്ള യോഗമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ നാരയാണന്‍ ചെന്നു ബാക്കി മദ്യം കൂടി കുടിച്ചു. വീണ്ടും വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം അവന്‍ ആടിയാടി വന്നു കട്ടിലിലേക്ക് വീണു. ലേഖ പ്രതീക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി. അവന്റെ ബോധം നശിക്കണേ എന്നവള്‍ അതിയായി ആശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടയിടുക്കിലെ അനിയന്ത്രിതമായ കടി പണിപ്പെട്ട് നിയന്ത്രിച്ച്‌ ലേഖ എഴുന്നേറ്റു.

“ലൈറ്റ് ഓഫാക്കട്ടെ ചേട്ടാ” അവള്‍ ചോദിച്ചു.

നാരയണന്‍ അബോധാവസ്ഥിയില്‍ മൂളി. ലേഖ വാതില്‍ക്കലെത്തി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. വേലായുധന്‍ മുകളില്‍ പോകാതെ അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെ നോക്കി അവിടെ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. അയാളെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ കള്ളിയെപ്പോലെ തിരിഞ്ഞു നാരായണനെ നോക്കി. അവന്‍ മറുഭാഗത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നതിനാല്‍ വേലായുധനെ അവനു കാണാന്‍ പറ്റില്ലായിരുന്നു. ലേഖ