Chapter Title : ലിനിയും പപ്പയും [ഏകലവ്യൻ]

ഈ തരത്തിൽ കുറേ കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്നുണ്ടെന്നറിയുമ്പോൾ ലിനിയുടെ മനസ്സ് ശൂന്യമായി പോയി.

മനസിലൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉലഞ്ഞ പ്രതീതിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ദൂരെ പള്ളി കവാടത്തിന്റെ അരികിൽ കാറിന്റെ സൈഡിൽ നിന്ന് കുറച്ച് ആണുങ്ങളോടൊപ്പം പപ്പയെ കണ്ടു. പള്ളിയിലേക്ക് കയറാൻ പോവുകയാണ്. നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു താളമേളം. എന്തിന്റെയാണെന്ന് കൂടി അറിഞ്ഞില്ല.

മിന്ന് കെട്ട് കഴിഞ്ഞ് അധികയാളും വശത്തുള്ള ഭക്ഷണശാലയിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങി. പള്ളിയിൽ കുറച്ച് പേര് മാത്രം അവശേഷിച്ചു. അമ്മച്ചിയും മോനും ഉള്ളിൽ തന്നെയാണ് ഉള്ളത്. ലിനിയും മെല്ലെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അമ്മച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

“നീയിതെവിടെ പോയതാ പെണ്ണേ.. എല്ലാരും നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു.”

“അ അത്.  അലക്ക്സിച്ചായൻ വിളിച്ചു. ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയതാ..”

“അവൻ വരുന്നുണ്ടോ..?”

“ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..”

“മ്മ്.. പപ്പ എവിടെ..?”

“അതാ...”

പള്ളിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മൂലക്ക് കൂട്ടംകൂടി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്ന തോമസിനെ അവൾ കൈ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു.

“നമുക്ക്‌ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നാലോ.. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോ തിരക്ക് കൂടും..”

“ആ ..”

“നി പപ്പയെ ഇങ്ങ് വിളിക്ക്.. ആൾക്കാരെ കിട്ടിയാൽ പിന്നെ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും അങ്ങേര് വരില്ല..”

“ഉം..”

ത്രേസ്യ കൊച്ചു മകനെയും കൊണ്ട് ഭക്ഷണ ശാലയിലേക്ക് നടന്നു.

ലിനി ഒരു നിമിഷം തഞ്ചി. സെറീന പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് ഇപ്പോ പപ്പയെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ തനിക്കാണ് മടിയെന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്. അങ്ങനൊരു കാഴ്ച്ചയിൽ പപ്പക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിൽ മുള പൊട്ടി. പള്ളിയുടെ ഉള്ളിലെ തണുപ്പിൽ അവളുടെ വിയർപ്പ് മണം നന്നായി വമിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

പെർഫ്യൂം അടിക്കാനും മറന്നു പോയി. നാശം..!

അവൾ മെല്ലെ തോമസിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“പപ്പാ..”

മരുമോളുടെ കിളിനാദം കെട്ട് തോമസും കൂടെയുള്ള നാലുപേരും അവളുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. നോട്ടങ്ങളെല്ലാം തന്റെ നേർക്കായപ്പോൾ അവൾക്കൊരു ചളിപ്പ്..

“പപ്പാ.. അമ്മച്ചി വിളിക്കുന്നുണ്ട്..”

“ആ.. ജോസഫെ.. നി കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.. ഇതാണ് ലിനി. എന്റെ മരുമകൾ..”

തോമസ് അവളെ അയാളുടെ വിദേശത്തുള്ള സുഹൃത്തിനു പരിചയപ്പെടുത്തി.

“ഹായ് ലിനി..”

“ഹായ്..”

“കല്യാണത്തിന് എത്താൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല.