Chapter Title : ലിനിയും പപ്പയും [ഏകലവ്യൻ]

കഴിഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി. പരിചയക്കാരോടൊക്കെ അമ്മച്ചിയോടുത്തു സംസാരിച്ചിട്ട്.

വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ നടന്നതിന്റെ ക്ഷീണം വേറെ. പപ്പ പറഞ്ഞത് നേരാ.. കൊഴുപ്പ് കൂടിയിട്ടാണ് ഇത്ര ക്ഷീണവും കിതപ്പും.

വരാന്തയിൽ നിന്ന് ന്യൂസ്‌ പേപ്പർ വായിക്കുകയാണ് ആള്..! ഹൃദയമെന്തിനാ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ കിടന്ന് പിടക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കൊരു പിടിയുമില്ല.

ഇടം കണ്ണിട്ട് പപ്പയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മച്ചിയുടെ പുറകെ അവൾ കൊച്ചുമായി നടന്നു.

“നിങ്ങളെണീറ്റതെ ഉള്ളോ ഇച്ചായ..?”

ത്രേസ്യയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാൾ ന്യൂസ് പേപ്പർ താഴ്ത്തി. ഭാര്യയെയും പുറകിലുള്ള മരുമോളെയും നോക്കി. പെണ്ണിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത തരത്തിലൊരു വികാരം അയാളുടെ നെഞ്ചിലാളി. വേഗം തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി.

“ഒ.. നിങ്ങടെ ചെവി അടിച്ചു പോയ മനുഷ്യ..?”

“എന്താടി..?”

“ഇപ്പോ എണീറ്റതെ ഉള്ളോ ന്ന്..?”

“ആ..”

“രാവിലെ എണീക്കുന്ന ആളാ..എന്തൊരു ഒറക്കാ ഇത്..നിങ്ങക്കെന്തു പറ്റി..?”

ആ ചോദ്യം കേട്ട് തോമസ് മരുമോളുടെ മുഖത്തൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. തല താഴ്ത്തിയുള്ള അവളുടെ അടക്കി പുഞ്ചിരി.

“ഒന്ന് പോയെടിയെ..ബ്രേക്ഫാസ്റ് എടുത്ത് വെക്ക്..”

“നിങ്ങക്കൊന്ന് പള്ളീൽ വന്നോടാരുന്നോ..? എത്ര പേരാ നിങ്ങളെ അന്വേഷിച്ചത്.”

“സമയം ഉണ്ടല്ലോടി..”

“ഒഹ്..”

ത്രേസ്യ ചുണ്ട് കോട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു. കണ്ണുകൾ ഉടക്കുന്ന കാന്തീക ശക്തിയോടെ പുറകിൽ ലിനിയും.

“മോളെ..ഡ്രസ്സ്‌ മാറി വാ എന്നിട്ട് കഴിക്കാം..”

അമ്മച്ചി അവളോട് പറഞ്ഞു.

“ആ…”

ഉത്തരം കൊടുത്ത്, അമ്മച്ചി റൂമിലേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി അവളൊന്ന് തഞ്ചി. കൊച്ചിനെ സെന്റർ ഹാളിലെ തറയിൽ ഇരുത്തി കളിപ്പാട്ടം എടുത്ത് കൊടുത്ത് വേഗം പുറത്തെ വാതിൽപ്പടിമ്മൽ വന്നു.

“പപ്പാ…”

ശബ്ദമില്ലാതെ അടക്കി വിളിച്ചു. പേപ്പർ നീക്കി അയാൾ തല ഉയർത്തി.