Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 1 [പോക്കർ ഹാജി]

നല്ല ചൂടിലാണല്ലൊ സൈമാ. എന്താ ഏലിയാമ്മെ ആന്റപ്പേട്ടന്‍ഈ പിണ്ടിപ്പെരുന്നാളിനു വരുവൊ'
'പിണ്ടിപ്പെരുന്നാളല്ലെട മൈരെ അണ്ടിപ്പെരുന്നാളു.അയാള്‍ ഇങ്ങോട്ടെങ്ങാനും വരട്ടെ അങ്ങേരുടെ അണ്ടി അരിഞ്ഞങ്ങു കളയും.അല്ല പിന്നെ.'
ഏലിയാമ്മ ദേഷ്യത്തില്‍ വേലിപ്പത്തലില്‍ ആഞ്ഞു വെട്ടി
'ന്റെ പൊന്നു ഏലിയാമ്മെ ഞങ്ങളിതു കേക്കാന്‍ തൊടങ്ങീട്ടു കാലം കൊറെ ആയീലെ.ഏലിയാമ്മേടെ കെട്ടിയോനൊട്ടു വരണൂല്ല്യ.വെട്ടാനൊട്ടു കെട്ടിയോന്റെഅണ്ടീം കിട്ടണില്ല.'
ഇതു കേട്ടു വര്‍ദ്ധിച്ച ദേഷ്യത്തോടേയും സങ്കടത്തോടേയും ഏലിയാമ്മ വെട്ടു കത്തി നിലത്തെറിഞ്ഞിട്ടു പറഞ്ഞു.
'ദേ ഈ ചെക്കനെ പെറ്റിട്ടു അഞ്ചിന്റന്നു ഒരു ചോന്ന ബക്കറ്റും ഒരുപാടു ജോലിപ്പാടും തന്നിട്ടു പോയാതാ അങ്ങേരു.ന്റെ പുണ്ണ്യാളാ ഞാനിനിഈ ചെക്കനെ വളര്‍ത്താനിനിവല്ലവനും കാലകത്തി കൊടുക്കേണ്ടി വരുമല്ലൊ.കാശൊള്ള വല്ലവനേം കൊണ്ടത്തരണെ ന്റെ പുണ്ണ്യാളാ ന്റെ സാമാനത്തിലെ കടിയൊ കൊഴപ്പില്ല്യാ പക്ഷെങ്കിലു ന്റെ മോനെ പട്ടിണിക്കിടാന്‍ ന്നെക്കൊണ്ടാവൂല്ല ന്റെ പുണ്ണ്യാളാ.'
ലോനപ്പന്‍ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും ഒരു നൂറിന്റെ നോട്ടെടുത്തു ഏലിയാമ്മയുടെ നേരെ നീട്ടിയിട്ടു പറഞ്ഞു.
'തല്‍ക്കാലം ഇതിരിക്കട്ടെ ന്റെ ഏലിയാമ്മെ .ഇപ്പന്റെടുത്തു ഇതു മാത്രല്ലെ ഉള്ളൂ.'
നീട്ടിയ പൈസ മേടിച്ച് ബ്രായുടെ ഉള്ളില്‍ തിരുകിയ ശേഷം അവള്‍ ചോദിച്ചു.
'ഡാ ഞാന്‍ പുണ്ണ്യാളനോടു പറയണതുകേട്ടിട്ടുനീയു ന്റെ സാമാനത്തുമ്മലു അണ്ടി കേറ്റാനാണൊ ഈ നൂറുറുപ്പിക തന്നതു.എങ്കി ഇതു പോരല്ലൊ മോനെ നൂറുറുപ്പികക്കൊന്നും ഏലിയാമ്മന്റെകാലു വിടരൂല മോനെ.ഇതിനിപ്പം ഞാന്‍ കാലു തൊറന്നാല്‍ പിന്നതു ശീലാകും ഈ നൂറുറുപ്പ്യ'
'ന്റെ പൊന്നേലിയാമ്മെ ലോനപ്പേട്ടന്‍ അങ്ങനൊന്നും വിചാരിച്ചു തന്നതല്ല .ഇപ്പം എന്തേലും തന്നാ പിന്നെപ്പോളെങ്കിലും നെന്റെ സാമാനം ഒന്നു കാണാനെങ്കിലും കിട്ടും ന്നു കരുതി തന്നതാ.'
'അയ്യടാ പുളുസൂ പെണ്ണുങ്ങളെ സാമാനം കാണാന്‍ വെല്ല്യ കൊതി ആണെന്നു തോന്നണല്ലൊ.'