Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 1 [പോക്കർ ഹാജി]

സമയം വെല്ലേച്ചി അടുക്കളേന്നു ഒരു ചെറിയ കാരറ്റെടുത്തു കൊണ്ടു പോയി റൂമിലെ കട്ടിലില്‍ കാലും കവച്ചു കെടന്നു ആ കാരറ്റു കൊണ്ടു തന്റെ പൂറ്റിനുള്ളിലേക്കു ആഞ്ഞു കേറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.മദജലത്തിലും തേന്‍ കുഴമ്പിലും കുതിര്‍ന്നു വെട്ടിത്തിളങ്ങിയ ആ കാരറ്റു അതിവേഗം പൂറിതളുകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി പൂറിനുള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും കേറിയിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണു പുറത്തു ലോനപ്പന്റെ ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതു.മനസ്സില്‍ ഒരായിരം തവണ ലോനപ്പനെ പ്രാകിക്കൊണ്ടു വെല്ലേച്ചി കട്ടിലില്‍ നിന്നും ചാടി എണീറ്റു ജന്നലിലൂടെ നോക്കി പല്ലുകളിറുമ്മി.പൂറീമോനു വരാന്‍ കണ്ട സമയം.ശ്ശൊ മൂന്നാലടി കൂടി അടിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ വെള്ളം പോയേനെ.അതീ നാറി നശിപ്പിച്ചു.കാളിങ്ങ് ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ധം കേട്ടു വെല്ലേച്ചി പെട്ടന്നു ചിന്തകളില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നു.
'ന്റെ ദൈവെ ചെക്കന്‍ വന്നുവൊ കൂട്ടാന്‍ ആയില്ലല്ലൊ മാതാവെ.'
വെല്ലേച്ചി ഓടി ചെന്നു കതവു തുറന്നു.എളേപ്പനോടുള്ള ദേഷ്യം അപ്പോഴും ലോനപ്പന്റെ മനസ്സീന്നു പോയിരുന്നില്ല.
'ഈ തന്തപ്പടിക്കു എന്തിന്റെ സൂക്കേടാന്നാ എനിക്കു മനസ്സിലാവാത്തെ.വല്ലാണ്ടു കൊരക്കാന്‍ നിന്നാ എളേപ്പനാണെന്നൊന്നും ഞാന്‍ നോക്കില്ല.നല്ല എമണ്ടന്‍ പണി ഞാന്‍ അവന്റെ അണ്ടിക്കു വെച്ചു കൊടുക്കും.പിണ്ടിപ്പെരുന്നാളിനു അമിട്ടു വിരിഞ്ഞു നിക്കുന്ന പോലത്തെ ഒരു പുച്'ാണു നമ്മളെ കാണുമ്പൊ മൈരന്റെ മുത്തു' .
'എന്തൂട്ടണ്ടായെ ന്റെ ലോനപ്പാ.നീയിപ്പൊ എന്തിനാപ്പൊ എളേപ്പനെ ചീത്ത വിളിക്കണെ'
'ഇനിപ്പൊ എന്തൂട്ടാണ്ടായേന്നു അറിഞ്ഞിട്ടു വേണം അടുപ്പത്തു വെള്ളം വെക്കാന്‍ ല്ലെ.'
എളേപ്പനോടുള്ള ദേഷ്യം ലോനപ്പന്‍ വെല്ലേച്ചിയോടു തീര്‍ത്തു
'ഊം..നീയു കാര്യം പറയെടാ ചെക്കാ.എന്താണുന്നറിയാതെ ഞാനുപ്പെന്താ പറയാ.ഇനിക്കവിടെ അടുക്കളയിലു പിടിപ്പതു പണിണ്ട്.'
എന്നും പറഞ്ഞു വെല്ലേച്ചി അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.പുറകെ ലോനപ്പനും അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു.
'ആ പീടികേം തറവാടും മ്മളെ പേരിലു എഴുതി വെച്ച അന്നു തുടങ്ങിയതാ എളേപ്പന്റെ