Chapter Title : ലോനപ്പന്റെ മാമോദീസ 8 [പോക്കർ ഹാജി] [Climax]

കാലം ഞങ്ങളെ വെറുതെ പട്ടിണിക്കിട്ടതു.എന്തു ദ്രോഹം ചെയ്‌തെടാ നിന്നൊടു ഞങ്ങളു.ഹൊ എന്തൊരു സുഖാടാ നീ തന്നെ.''
ലോനപ്പന്‍ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനു മുന്നെ സിസിലി കേറി ഇടപെട്ടു.
'വെല്ലേച്ചീ അതിനി ഓര്‍ത്തിട്ടൊരു കാര്യൊമില്ല.ഇനി നമുക്കതൊക്കെ മറക്കാം ഇനിയെന്തിനാ നമ്മളു വെഷമിക്കണതു.മ്മടെ ലോനപ്പനില്ലെ ഇവിടെ നമ്മളുടെ കുഴി നെകത്താന്‍.ഡാ ഇന്നാടാ പാലു''
'ങ്ങേ പാലൊ ഇപ്പോളൊ''
'പിന്നെ ഇതിനിനി നേരൊം കാലൊം ഒന്നുമില്ല.നിന്റെ കുണ്ണേന്നു ഞങ്ങളൂറ്റിയെടുക്കുന്ന കുണ്ണപ്പാലിനു പകരം ഇച്ചിരി പോഷകങ്ങളൊക്കെ അങ്ങട്ടു കേറട്ടെ .എന്നാലല്ലെ കുണ്ണേലിനീം പാലുണ്ടാവൂ.വെല്ലേച്ചീടെ ഓര്‍ഡറാ ഇതു. നിനക്കു എന്നും പാലും മുട്ടേം തരണമെന്നു.''
ഇതു കേട്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ടു ലോനപ്പന്‍ പറഞ്ഞു.
'സത്യത്തിലു ന്റെ മനസ്സിലു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പൊറത്തു പറയാന്‍ പേടിയായിരുന്നു.പിന്നെ റോസിലിയോടൊക്കെ കൊറച്ചൊക്കെ കമ്പി വര്‍ത്താനം പറയാനുള്ള ധൈര്യം വന്നു.പക്ഷേങ്കിലു അവളു കൊറേ കൊതിപ്പിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചു നടക്കും.ഇനീപ്പൊ അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലൊ.അല്ല വെല്ലേച്ചിസാധനം കഴുകുന്നില്ലെ''
'ഓഹ് എന്തിനാടാ കഴുകുന്നെ നിന്റെ ബീജക്കുഞ്ഞുങ്ങളല്ലെ അതവിടൊക്കെ ഓടി നടക്കട്ടെടാ.ഇന്നിനീപ്പൊ എത്ര പ്രാവശ്യം പാലൊഴുക്കാനുള്ളതാ.എപ്പൊഴും എപ്പൊഴും പോയി കഴുകാനോക്കുമൊ.''
'ങെ അപ്പൊ രണ്ടു കഴപ്പികളും കൂടിഇന്നു തന്നെ എന്റെ പതിനാറാമടിയന്തിരം നടത്തും അല്ലെ.''
'ഒന്നു പോടാപ്പാ രണ്ടു കഴപ്പികളില്ല ഒരു കഴപ്പി മാത്രം.ഇന്നിനി നീ വെല്ലേച്ചിയുടെ കഴപ്പൊതുക്കിക്കൊടുത്താമതി.പാവം എത്ര നാളായി കൊതിക്കുന്നെന്നൊ.''
അടുത്ത ദിവസം സിസിലിക്കു ഉച്ച വരെ സ്‌കൂളുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.ഉച്ചക്കു വീട്ടിലെക്കു വരാനായി ബസ്സിറങ്ങി നടക്കുന്നതിനിടയിലാണു.കുറച്ചപ്പുറത്തു എതൊ ചെക്കനുമായി സംസാരിച്ചോണ്ടു നിക്കുന്ന ലീനയെ കണ്ടതു.ഉടനെ തന്നെ സിസിലി അവളുടെ അടുത്തെക്കു ചെന്നു.അവരുടെ സംസാരം തീരാന്‍ വേണ്ടി മാറി നിന്നു
'സൈക്കിളിലു പത്രമിടാന്‍ പൊയി ഞാന്‍ ക്ഷീണിച്ചൂന്നാ നാട്ടാരു