Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]
വില്പനച്ചരക്കിന്റെ വില പോലുമില്ല. അടുത്ത ആഴ്ച ആ പണിക്കാർ വരുമ്പോൾ അവർ എന്നെ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും നീ അത് ആഘോഷിക്കും, കാരണം നിനക്ക് അഡ്വാൻസ് കിട്ടുമല്ലോ!"
അവൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരഞ്ഞു.
കുറേനേരം കരഞ്ഞു തളർന്നപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം—അല്ലെങ്കിൽ ഒരുതരം മരവിച്ച വാശി രൂപപ്പെട്ടു. കണ്ണുനീർ തുടച്ച് അവൾ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്ന് ക്രമീകരിച്ച്, മുടി വാരിക്കെട്ടുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചിന്തകൾ കാടു കയറുകയായിരുന്നു.
മാളവിക (ചിന്തയിൽ): "എന്റെ ഭർത്താവിന് എന്റെ മനസ്സ് വേണ്ട, എന്റെ ശരീരവും വേണ്ട. അവന് പൈസ മതി. ഞാൻ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ പേടിച്ച് അടച്ചുപൂട്ടി ഇരിക്കുമ്പോഴും അവൻ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണ്. മറ്റുള്ളവർ എന്നെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴോ, എന്നെ ഒന്ന് സ്പർശിക്കാനോ ശ്രദ്ധിക്കാനോ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴോ എന്തിനാണ് ഞാൻ അവരെ തടയുന്നത്? എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവരിൽ നിന്ന് ആ സ്നേഹം പിടിച്ചുപറ്റാൻ ഞാൻ എന്തിനാണ് മടിക്കുന്നത്?"
അവളുടെ മനസ്സിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു. അയാൾക്ക് തന്നോട് ഒരു പ്രത്യേക താല്പര്യമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് പണ്ടേ അറിയാമായിരുന്നു. രാഹുൽ തന്നെ തള്ളിക്കളയുമ്പോൾ, തന്നെ കൊതിക്കുന്ന മറ്റൊരാളെ എന്തിന് അകറ്റി നിർത്തണം എന്ന ചിന്ത അവളെ ഭരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മാളവിക കണ്ണുനീർ തുടച്ച്, വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്ന് ഒതുക്കി മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. ഉമ്മറത്ത് അച്ഛനും അമ്മയും എന്തോ ഗൗരവമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. മാളവികയെ കണ്ടതും അവർ സംസാരം നിർത്തി. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ പഴയ പേടിയോ സങ്കടമോ ഇപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം ഒരുതരം നിസ്സംഗതയായിരുന്നു.
അവൾ നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
മാളവിക: "അമ്മേ, അച്ഛനോട് പറഞ്ഞേക്ക്... ആ വാടകക്കാർ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വന്നോട്ടെ എന്ന്. അടുത്ത ആഴ്ച വരെ കാത്തിരിക്കണമെന്നില്ല. അവർക്ക് വേണമെങ്കിൽ നാളെ തന്നെ വരാം. എനിക്ക് ഇനി ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല."അച്ഛ
ഭാര്യയും അത്ഭുതത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. കുറച്ചു മുൻപ് വരെ കരഞ്ഞു ബഹളമുണ്ടാക്കിയവളാണോ ഈ പറയുന്നത് എന്ന് അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
അമ്മ: "എന്താ മോളേ നീ ഈ പറയുന്നത്? നിനക്ക് ആ ജനലിന്റെ
💬 Comments
View all comments