Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

പണിക്കാർ വരുന്നത് പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണല്ലോ എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു.

രാഹുൽ: "അച്ഛൻ വിഷമിക്കേണ്ട. അവൾക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാ. ഞാൻ വിളിച്ച് അവളെ ഒന്ന് ശകാരിക്കാം. എല്ലാം ശരിയാകും."

ഫോൺ കട്ടാക്കിയ ശേഷം അച്ഛൻ

അമ്മയെ നോക്കി ഗർജ്ജിച്ചു. "നീ കേട്ടല്ലോ? അവളുടെ ഭർത്താവിനും ഇതിൽ പരാതിയില്ല. ഇനി മേലാൽ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞ് ആരും എന്റെ അടുത്ത് വരരുത്!"

രാഹുൽ ഉടനെ തന്നെ മാളവികയെ വിളിച്ചു. ഫോൺ എടുത്ത പാടെ അവൻ ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

രാഹുൽ: "മാളവിക, നിനക്ക് എന്താ വട്ടാണോ? എന്തിനാ അച്ഛനോട് ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നത്? അവിടെ പണിക്കാരെ താമസിപ്പിക്കുന്നത് അച്ഛന്റെ മാത്രം തീരുമാനമല്ല, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും കൂടി സമ്മതിച്ചതല്ലേ.

മാളവിക: "രാഹുൽ, പൈസയുടെ കാര്യം മാത്രമല്ല ഞാൻ പറയുന്നത്. എന്റെ പ്രൈവസിയെക്കുറിച്ചാണ്. ആ ജനൽ തുറന്നാൽ പണിക്കാർക്ക് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ലേ?"

രാഹുൽ: "ഓ, നിന്റെ ഒരു പ്രൈവസി! അവിടെ വരുന്നത് പാവപ്പെട്ട പണിക്കാരല്ലേ, അല്ലാതെ നിന്നെ പിടിച്ചു തിന്നാൻ വരുന്നവരൊന്നുമല്ലല്ലോ. വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കല്പിച്ച് കൂട്ടി അച്ഛനെ വിഷമിപ്പിക്കരുത്. സ്കൂളിൽ നിന്ന് പാതിവഴിയിൽ ഇറങ്ങിപ്പോന്നതിനും അച്ഛൻ എന്റെ അടുത്ത് ചൂടായി. ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് പെരുമാറാൻ നോക്ക്."

രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിലെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും വിട്ടുപോയി. അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ വല്ലാത്തൊരു മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.

മാളവിക: "മതി രാഹുൽ... നീ പറഞ്ഞത് മതി! ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. നിനക്കും അച്ഛനും പൈസ മാത്രമാണ് വലുത്. ഈ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. നാളെ പൈസയ്ക്ക് വേണ്ടി നീ എന്നെ വ്യഭിചരിക്കാൻ വിടില്ല എന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കണം? അതിനും നീ ഇതേ ന്യായം തന്നെ പറയില്ലേ?"

രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. "നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ വിളിച്ചു പറയുന്നത്?" എന്ന് അവൻ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും മാളവിക അവനെ അനുവദിച്ചില്ല.

മാളവിക: "ഞാൻ പറയുന്നത് സത്യമാണ്. നിന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു വരുമാന മാർഗ്ഗം മാത്രമാണ്. എന്റെ അന്തസ്സിനോ മാനത്തിനോ നിന്റെ