Chapter Title : മാളവിക 2 [Abhisha]

കിടക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.

അമ്മ ഒന്നുകൂടി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു നോക്ക്, ആ പണിക്കാരെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ. എനിക്ക് ഇവിടെ സമാധാനമായി വസ്ത്രം മാറാനോ ഒന്ന് കിടക്കാനോ പറ്റില്ല."

അമ്മ ഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് മാളവികയുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്തും ഒരുതരം നിസ്സഹായത ഉണ്ടായിരുന്നു.

അമ്മ: "മോളേ, ഞാൻ പറയാത്തതാണോ? നിന്റെ അച്ഛനോട് ഞാൻ എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ നിനക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടേ അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം?

നിന്റെ ഭർത്താവ് പോലും ഇതിനെ അനുകൂലിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ?"

മാളവിക: "രാഹുലിന് പൈസ കിട്ടിയാൽ മതി. എന്നെ ആരെങ്കിലും നോക്കിയാലും അപമാനിച്ചാലും അവന് പ്രശ്നമില്ല. പക്ഷേ അമ്മയ്ക്കെങ്കിലും എന്റെ വിഷമം മനസ്സിലാകില്ലേ?

അമ്മ മകളുടെ തലയിൽ തലോടി. "നീ വിഷമിക്കേണ്ട, നമുക്ക് നോക്കാം. അച്ഛനോട് ഞാൻ ഒരിക്കൽ കൂടി സംസാരിക്കാം. നീ ഈ കാപ്പി കുടിച്ച് ഒന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്."

അമ്മ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് ആശ്വാസമല്ല, പകരം വാശിയാണ് തോന്നിയത്. അച്ഛനും ഭർത്താവും തന്റെ സുരക്ഷയെക്കാൾ വില പൈസയ്ക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ, താൻ എന്തിനാണ് എല്ലാവരെയും പേടിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നത് എന്ന ചിന്ത അവളിൽ ശക്തമായി.

അമ്മ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി നേരെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മാളവികയുടെ സങ്കടവും ദേഷ്യവും അമ്മ

അച്ഛനോട് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

അമ്മ: "അല്ല മനുഷ്യാ, ആ കുട്ടി അവിടെ കിടന്ന് കരയുകയാ. അവൾക്ക് ഒരു സമാധാനവുമില്ല. ആ വാടകക്കാരെ അടുത്ത ആഴ്ച വരുത്തുന്നത് ഒന്ന് മാറ്റി വെക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്ക്. അവൾക്ക് അവിടെ വസ്ത്രം മാറാൻ പോലും പേടിയാണെന്ന്."

ഇത് കേട്ടതും

അച്ഛൻ വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. അയാൾ ഉടനെ തന്നെ രാഹുലിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

അച്ഛൻ(ദേഷ്യത്തോടെ): "ഹലോ രാഹുലേ... നിന്റെ ഭാര്യ ഇവിടെ വലിയ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കുകയാണ്. സ്കൂളിൽ നിന്ന് പാതിവഴിയിൽ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു. എന്തിനാണെന്നോ? ഇവിടെ വാടകക്കാർ വരുന്നതിൽ അവൾക്ക് വലിയ പരാതി. ഞാനും നീയും കൂടി എടുത്ത തീരുമാനമല്ലേ ഇത്? ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അവൾ എല്ലാവരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുകയാണ്."

രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവനും